Home Columns algemeen

Algemeen
Laffe vegetariƫr
Geschreven door Joost   
woensdag 04 april 2018 12:52

Niets gemakkelijker dan vegetariër worden, schreef ik enkele weken geleden. Appeltje-eitje. Gewoon stoppen met het eten van vlees. Een ‘coming-out’ om onbewaakte ogenblikken voor te zijn is raadzaam, leerde ik. Maar hoe zit het eigenlijk met eieren en melk voor een milieu-vegetariër als ik? Mag ik een kwarteleitje eten?

Een vriend van me heeft een restaurant aan huis. Geen officieel restaurant, hoewel hij voortreffelijk kookt. Voor een okay bedrag per kop zet hij zijn gasten een multigangenmaal voor. De belasting kent hem niet, dus van het geld dat hij overhoudt aan de zes of meer keer per jaar dat hij zijn huiskamer tot eetgelegenheid promoveert, kan hij met zijn vriendin op vakantie. Zoiets gun je je vriend. Bovendien is hij filosoof. Ik ga de discussie niet aan. 

Gezonde vertellust

Hij belde me. Er waren nog twee plekken vrij. Of mijn lief en ik zin hadden. Natuurlijk. Want veel over zijn initiatief gehoord, maar nog nooit aangeschoven. Count us in! Tot dan!

Met acht mensen die we nooit eerder hadden ontmoet, namen we plaats aan een grote ovalen tafel. Beetje aftasten nog. Wie heeft wat te vertellen en zo. Het liep als vanzelf. Leuke mensen met fijne verhalen en een gezonde vertellust. Tijd voor de eerste gang. Een prachtig kleinood waarvan ik de ingrediënten vergat op het moment dat ze genoemd werden. 

De tweede gang werd uitgeserveerd. Een groot bord met allerlei klein spannends. In de rechter bovenhoek glansden twee kwartelkluifjes. Plots besefte ik dat ik vegetariër ben. Hoe naïef! Wat nu? Moet ik hier aan tafel vertellen dat ik sinds kort geen vlees meer eet, wetende dat ik daarmee een voor alle aanwezigen ongemakkelijke situatie creëer? Ik hield mijn mond en smulde van de stukjes kwartel. 

Geen spijt

Van het feit dat ik zweeg, heb ik geen spijt, ondanks het feit dat mijn afwijzen van vlees een statement wil zijn. Hierbij spreek ik met mezelf af dat ik een volgende keer vooraf aan de bel trek. Punt. 

In sommige gerechten van de volgende gangen was melkroom en ei verwerkt. Zoiets proef je, dat kan geen exotische beschrijving van het voorgeschotelde verhullen. Kan ik me de consumptie van ei en melk als milieu-vegetariër eigenlijk wel veroorloven? Is het milieu erbij gebaat als ik helemaal geen dierlijke producten nuttig? Het antwoord lijkt me een volronde ja. En ook hier had ik nog niet echt over nagedacht. 

Noodgedwongen orthodox

Zonder reproductie geen melkproductie, denk ik nu, en wanneer reproductie, dan vijftig procent van de nakomelingen stier, dus vleesvee. Wat betreft eieren is het lastiger. De kwarteleieren van de Utrechtse hobbyboermoeten kunnen. Die van Kipster of het Oerei niet.    

Zo simpel als ik dacht dat vegetariër worden is, is het niet. Een orthodox milieu-vegetariër schuift noodgedwongen door naar het veganisme, wat overigens goed mogelijk is met het oog op gezonde voeding. Simpel is anders. Waar ben ik aan begonnen! 

 
De milieuzone als moderne stadsmuur
Geschreven door Joost   
woensdag 28 maart 2018 12:22

De VPRO zond in het najaar van 2016 Onzichtbaar Nederland uit. De makers zochten in het Nederlandse landschap naar sporen uit het verleden. In de aflevering over de stad trof me deze opmerking: “Steden zijn altijd in beweging en worden voortdurend aangepast aan de moderne visie op mobiliteit.” Het in rap tempo invoeren van milieuzones in steden zal ‘de automobilist opnieuw het leven zuur maken’, schrijft de Telegraaf treffend als altijd. Stadsbesturen hebben het echter bij het juiste eind gezien de ontwikkeling van het gebied om hun stad.

Stad na stad stelt een milieuzone in. Helaas is de ene milieuzone de andere niet. Er dreigt kortom een wildgroei aan milieuzones. En dat maakt het voor de automobilist, de beroepschauffeur in het bijzonder, niet gemakkelijk. Bovendien schort het aan handhaving op vervuilend vrachtverkeer uit met name verre Oostbloklanden, wat de rechtvaardigheid van het systeem ondermijnt omdat de regels wel gehandhaafd worden voor Nederlandse transporteurs.

Gewoon 130 rijden

Het probleem van de verschillende milieuzones is op te lossen met één set van regels van de centrale overheid, een set die aansluit op de regels van buurlanden. Minister van Infrastructuur Cora van Nieuwenhuizen zegt ermee bezig te zijn en roept stadsbesturen dan ook op om nog tot de zomer geduld te hebben.

Zoals het een VVD-minister betaamt, zegt Van Nieuwenhuizen het volgende in een interview met de Telegraaf: “De komende periode komt er nog veel snelweg bij waar gewoon 130 gereden gaat worden.” Precies opmerkingen als deze geven stadsbesturen het recht haast te maken met hun milieuzones. De wegen rondom de stad zullen namelijk voller worden. Niet omdat mensen het fijn vinden om lekker 130 te rijden op nieuwe snelwegen, wel omdat Nederland zich ontwikkelt als distributiehart van een fiks deel van Europa.

Belastingvrij

"Alle belangrijke winkelstraten, van Londen tot Parijs en het Duitse Ruhrgebied, worden bevoorraad vanuit Zuid-Nederland", looft vastgoedman Joost Uwents de Nederlandse distributie-industrie. "Nederland heeft deze industrie de afgelopen jaren uit volle overtuiging omarmd. Kijk alleen al naar de infrastructuur. De wegen rond Rotterdam en Eindhoven zijn opgeknapt en uitgebreid.”

Naast de voortreffelijke infrastructuur is het Nederlandse belastingklimaat aantrekkelijk voor buitenlandse ondernemingen, aldus vastgoedman Richard Elich: “Je hoeft geen belasting te betalen voor het opslaan van goederen, dat is in andere landen wel zo.”

Recordaantal

Wie wel eens over een snelweg raast, zal zijn opgevallen dat overal enorme loodsen gebouwd worden. Vorig jaar werd een recordaantal van bijna twee miljoen vierkante meter aan distributiecentra in gebruik genomen. Het buitengebied rukt op, zou je kunnen zeggen. Distributie heeft alles te maken met transport, en transport alles met uitstoot en luchtvervuiling. Het instellen van milieuzones in steden is een verdedigingsstrategie, een moderne variant van de oude stadsmuur. 

 
Vertragingstactiek
Geschreven door Joost   
woensdag 21 maart 2018 10:43

Ze waren er vroeg bij. Hier in het dorp begon een plaatselijke politieke partij eind vorig jaar al met het plaatsen van promotionele vlogs op facebook. De partij leverde vier jaar geleden een van de wethouders. In de filmpjes uit hij niets dan lof over zijn eigen prestaties en die van zijn partij. Ach, dacht ik, laat ik eens wat kritische vragen stellen.

Ik liet het bij twee. Op de eerste kwam een antwoord, op de tweede bleef antwoord uit. In de betreffende vlog repte de wethouder over de vernieuwingsplannen voor het centrum van zijn (en mijn) woonplaats. Er loopt een aardig drukke straat door het winkelcentrum. Men zegt deze straat verkeersluw te willen maken. Probleem is dat dat een ingrijpende actie is, wat betekent dat de lokale overheid het eigenlijk niet aandurft. Ze proberen de beslissing hieromtrent voor zich uit te schuiven. Tenminste, dat vermoed ik.

Geen antwoord

Monter vertelde de wethouder dat ze de verkeersbewegingen in het centrum gaan onderzoeken en dat zijn partij dit onderzoek initieerde. Ik vroeg hem of nieuw onderzoek wel nodig was omdat dit nog niet eens zo heel lang geleden al onderzocht was. Klopt, antwoordde hij, dit is inderdaad al onderzocht, maar de situatie kan veranderd zijn door de opgewaardeerde verkeersader een paar kilometer verderop. Ik reageerde met de vraag of het centrum niet meer gebaat was bij een visie dan bij een reeks van onderzoeken. Oftewel, willen we het centrum verkeersluw of niet? Hierop kreeg ik geen antwoord.

“Onderzoek is een beproefd recept in politiek Den Haag om bepaalde zaken voor je uit te duwen,” zegt Telegraaf-hoofdredacteur Paul Jansen in een interview over de fipronil-crisis. En ergens is het ook wel begrijpelijk. Dat onderzoek vaak nodig is, staat buiten kijf. Een politicus die zegt dat hij onderzoek instelt om duidelijkheid te scheppen, neemt vragen serieus en handelt voortvarend. Lopende het onderzoek, dat ergens in stilte plaatsvindt, verplaatst media-aandacht, en daarmee de aandacht van het publiek, naar nieuwe issues, andere zaken. Dit lijkt me een bijzonder prettig bijverschijnsel voor politici onder vuur. Als na enige tijd de resultaten gepresenteerd worden, is de hitte uit de strijd en de urgentie verdwenen. Misschien is het politieke spel hierbij gebaat. Maar evengoed is onderzoek een vertragingstactiek.

Onderzoek als alibi

Onderzoek als alibi, kopt de column van Annemarie van der Vusse op de website van VVM. “Soms komt onderzoek in de plaats van noodzakelijke maatregelen.” En het nemen van maatregelen vergt politieke moed, aldus Van der Vusse, die zich erover verbaast dat uitgebreid onderzochte problemen zoals diffuus lood in de bodem en het verbranden van verduurzaamd hout nog steeds hoog op de politiek to-do-lijst staan omdat ze nog immer niet aangepakt zijn.

Onze vloggende wethouder zal wethouder blijven omdat hij en zijn partij populair zijn. Ik vraag me af hoeveel onderzoeken hij nog nodig denkt te hebben om de breed gedragen wens voor een verkeersluw centrum te laten verstommen. Misschien moet ik er maar eens een polletje aan wagen.

 
Sleepnetwet voor spookvistuig
Geschreven door Joost   
woensdag 14 maart 2018 17:44

Een verwarrend toeval? De kranten pikken de publicatie van een alarmerend rapport over spookvistuig op in de weken voorafgaand aan het referendum over de sleepnetwet. Spookvistuig bestaat voornamelijk uit verloren of domweg gedumpte visnetten. Zou een statiegeldregeling hier iets uithalen?

Het rapport is gepubliceerd door dierenbeschermingsorganisatie World Animal Protection. Deze organisatie schat dat tien procent van al het afval in zee inmiddels uit spookvistuig bestaat. Jaarlijks komt er minstens 640.000 ton bij.

Skateboards

Niet alleen zeedieren hebben last van dit afval, ook vissers raken verstrikt in hun eigen netten. Reden genoeg dus om er iets aan te doen. Toch komen maatregelen niet echt van de grond. Ben Kneppers, mede-oprichter van Bureo, een bedrijf dat duurzame skateboards produceert, wijt een deel van het probleem aan een ontbrekende afvalverwijderingsinfrastructuur:

“Fishermen are the first to recognise ghost gear being a problem, but they have had limited options. The additional infrastructure and cost required to discard the nets in a sound manner made this material a burden, especially for artisanal fishermen.”

Bureo betaalt voor afgedankt visgerei en verwerkt het in nieuwe skateboards. Een prachtig initiatief dat de vinger op een zere plek legt: havens beschikken niet over inleverpunten voor afgedankte en opgeviste visnetten.

Statiegeld

“Statiegeld helpt,” zegt staatssecretaris Stientje van Veldhoven (Infrastructuur en Waterstaat). “Dus de invoering van statiegeld op kleine flesjes zet ik in gang. Maar als een andere aanpak sneller hetzelfde resultaat boekt, is statiegeld niet nodig. Zolang we de plasticsoep maar aanpakken en we van oude flesjes, nieuwe flesjes maken.”

Tien procent van de plasticsoep komt van spookvistuig, dus daarvoor moet statiegeld dan ook kunnen helpen. Volgens Wikipedia zijn statiegeldregelingen wereldwijd opgetuigd. Een statiegeldregeling voor vistuig lijkt mij een oplossing. Nu ligt de verantwoordelijkheid bij de gebruiker. Met een statiegeldregeling zou deze bij de gebruiker en de producent komen te liggen. En misschien is er voor een recyclebedrijf nog wat aan te winnen. Van oude netten, nieuwe netten maken.

 
Durfdetaillisten
Geschreven door Joost   
woensdag 07 maart 2018 21:42

Frankrijks president Emmanuel Macron sprak enige weken terug zo’n duizend boeren toe. Franse boeren hebben het zwaar omdat ze volgens hem hun keten met verwerkers en detaillisten niet georganiseerd hebben. Daarom eet de Fransoos zoveel buitenlands rundvlees. Als boer, slachter, verwerker en detaillist de waarde van Frans vlees weten neer te zetten, dan vormt het op handen zijnde Mercosur-verdrag geen bedreiging.

Op Foodlog wordt druk gediscussieerd over Macron’s landbouwplannen, die ook moeten leiden tot een duurzamer product. Discussies op deze website zijn sowieso een verademing in vergelijking met die op het gros van de andere webstekken. Ik denk dat dit op het conto van hoofdredacteur Dick Veerman geschreven mag worden. Hoe het ook zij, in de discussie over Macron ziet hij een nieuwe rol voor de detaillist.

Zwartepiet

Opvallend vaak merk ik in gesprekken over financiële malaise onder boeren dat de detailhandel – supermarkten – de zwartepiet toegespeeld krijgt. De detailhandel betaalt niet genoeg voor vlees en andere agrarische waar, wat boeren tot schaalvergroting dwingt, enzovoorts. Dick Veerman ziet Macron pleiten voor een rechtvaardiger keten waarin iedereen kan bestaan. Macron meent dat in zijn land de kool en de geit gespaard kan worden. De enthousiaste Veerman ziet de Franse detailhandel zijn (keten)verantwoordelijkheid al nemen.

Plasticvrij

Detaillist Ekoplaza neemt verantwoordelijkheid op een heel ander vlak. Deze supermarktketen opende recent de allereerste plasticvrije pop-up store in Amsterdam. Deze winkel en de hieraan gelinkte webshop noemt Ekoplaza het begin van zijn plasticvrije beweging. Een waarderingswaardig initiatief. Een detaillist die zijn nek durft uit te steken, een durfdetaillist.

Dick Veerman zegt dat Macron vindt dat de consument opgevoed moet worden opdat hij snapt wat iets waard is. Dit opvoeden is feitelijk ‘de vorming van publieke waarden vanuit een gevoel van samenleven’. Deze publieke waarden zijn te marketen. Dit bewijst het Franse Intermarché en het Nederlandse Ekoplaza. Dat durfdetaillisme de nieuwe trend mag worden.

 
<< Start < 1 3 5 6 7 8 9 10 > Einde >>

Pagina 3 van 64

Oude columns
Bodemvreemd, niet wereldvreemd
Joost
De fik erin
Joost
Ga je mond spoelen
Joost
Dun door de broek lopen
Joost
Om giftig van te worden
Joost
Milieu-racisme gaat mij dus ook aan
Joost
Pure verspilling is mooi
Joost
Zwartgeblakerde schapen
Joost
Scooter in de huiskamer
Joost
Laffe vegetariër
Joost
De milieuzone als moderne stadsmuur
Joost
Vertragingstactiek
Joost
Sleepnetwet voor spookvistuig
Joost
Durfdetaillisten
Joost
Aanschaffen en meteen vernietigen
Joost
Groene stroom en blauwe regen
Joost
Participatie is niet nodig
Joost
Erwtensoep zonder worst
Joost
Tovenaars en profeten
Joost
Arbeidsomstandigheden en milieu
Joost
Conservatieve destructie
Joost
Een groot goed
Joost
CO2 is afval
Joost
Milieu-onverschillig en klimaatneutraal
Joost
Beerput Nederland in de klas
Joost
De mens als brandstof
Joost
Netwerken met de natuur
Joost
Ongestoord seksen
Joost
Waarom toch zo somber?
Joost
Een smeuïge bodem voor nieuwe politiek
Joost
Innovatie en vernieuwing
Joost
Minister van milieu
Joost
Een pelletje meer of minder
Joost
Alle plastic plakplastic
Joost
Wees voorzichtig met afvinken
Joost
Zorgeloos bouwen
Joost
Schuilen voor preutsheid
Joost
Rechtse tranen houden zeehond nat
Joost
Ramptoerist
Joost
Rechtvaardigheidskatalysator
Joost
De varkenshouderij is geen augiasstal
Joost
Welkom in de eeuw van de batterij
Joost
Waar van onwaar scheiden
Joost
Wat er na de NAM komt
Joost
Auw! De pijn van het doen
Joost
Meer Galliërs op de markt
Joost
Schokkend oud nieuws
Joost
Aardgasvrij koken
Joost
De jacht beter dan de vangst
Joost
Oorlog als oplossing?
Joost
Kilometerminderen
Joost
Brief aan de mensheid
Joost
Pimp uw park met een tijger
Joost
Een intellectuele survivalkit
Joost
Wekelijks een dozijn kroketten
Joost
Leven van afval dankzij EU
Joost
Vervroegde groene lente
Joost
De politiek heeft toekomst
Joost
Groenhemden aller landen, verenigt u!
Joost
Een verwend ettertje met weinig omhanden
Joost
Wat de dieren ons vertellen
Joost
Geen euforische cowboys voor ons
Joost
De inhoud van een stofzuigerzak
Joost
‘Beter dan biologisch’
Joost
Eerst Duitsland en dan wij
Joost
Herrie, de stille sloper
Joost
Prijsvechters
Joost
Verpot uw geest
Joost
Afvalparadox
Joost
Kilometerknallers
Joost
Een buitenlichamelijke ervaring
Joost
Duurzaamheid is stug doorfietsen
Joost
De factchecker als virusscanner
Joost
Inspirerend springtij
Joost
Water als wijn drinken
Joost
CETA maakt de kop gek
Joost
Landbouwcrisis blijkt trend
Joost
Rubber van biologische teelt
Joost
Bloedluxe
Joost
Een cultuuroorlog bedreigt de bij
Joost
Ongewenste organismen
Joost
De aarde in de beklaagdenbank
Joost
TTIPje tarten
Joost
Rekenen met asbest
Joost
Meer vee, minder ammoniakuitstoot?
Joost
Het belang van politieke ongelijkheid
Joost
Rechts verlakt het volk
Joost
Blaathaag
Joost
Kennis dus
Joost
Een smartwatch voor veilig werken
Joost
Het QWERTY-effect van salderen
Joost
Het milieu is gesetteld
Joost
Meanderen
Joost
Het is lekker slapen op een waterbed
Joost
Duurzame vrijheid
Joost
Lekker stoken
Joost
Pieken en dalen
Joost
Begrijpelijk, maar statistisch nonsens
Joost
Een gezond investeringsklimaat
Joost
Kom mee naar buiten allemaal
Joost
Amor Mundi OK, maar hoe?
Joost
Oekraïense milieuorganisaties gebaat bij een “ja”
Joost
Gissen naar duurzaamheid vissen
Joost
Plasticsoepontkenners
Joost
De moed van een milieucolumnist
Joost
Accu’s in de groenbak
Joost
Alle politiek milieupolitiek
Joost
Obama’s klimaatplan of plan B
Joost
Een fusie van vrije radicalen
Joost
Een banvloek op hormoonverstoorders
Joost
Theater aan de kust
Joost
Wie de bal kaatst ...
Joost
Mais onder invloed
Joost
To split or not to split
Joost
Gouden bergen afval
Joost
De waarheid achter klimaatverandering
Joost
Sinterklaastip: geef de politiek een ideaal
Joost
Tegen Verzuiling 2.0
Joost
Klimaattop mist fundament
Joost
Heel weinig heel lang
Joost
‘I love fossil fuels’
Joost
Kill all cowboys
Joost
De wereld als aanrecht
Joost
Paalzitten met natuurfanaten
Joost
Boer-zoekt-vrouwnatuur
Joost
De week van het absurde
Joost
Herfstkleuren
Joost
Geestdriftig pionieren
Joost
De wave voor een nieuwe dienst
Joost
Duurzame onafhankelijkheid
Joost
Vakantiewoede
Joost
De handdoek in de ring
Joost
Festivalitis zegt de knorrepot
Joost
Een reservaat voor jagers
Joost
Varkens en energie van eigen bodem
Joost
Het voordeel van Monsanto

Joost
De intellectuele levendigheid van Minnesma
Joost
Achterdocht is goed, reuring is beter
Joost
Komkommertijd is een utopie
Joost
Mens, durf conservatief te zijn!
Joost
Overheid, trek die knip!
Joost
Zwexit of exit zwarte walm
Joost
Handel tot de dood ons scheidt
Joost
Aandacht voor asbest niet relevant
Joost
Broedparasiet of toch maar niet
Joost
Niets zo veranderlijk als het klimaat
Joost
A penny for a kiss

Joost
Stoken zonder gas
Joost
Weing afval? Dat komt u duur te staan
Joost
Heropen de mijnen en slaap zacht
Joost
Bedankt, Groningen!
Joost
Goed leiderschap vereist oogkleppen
Joost
Keukentafelgesprek met verbale radicalen

Joost
Anders denken dankzij dieren
Joost
Voedingsbodem voor wereldkeuken
Joost
Kerstgedachte: de wapens van Marianne Thieme
Joost
Het meest urgente milieuprobleem
Joost
Energie op de bon
Joost
Taakstraf voor milieudelinquenten
Joost
TTIP: meer handel en toch nog zuivere lucht
Joost
Van e-nose naar geurtherapie
Joost
De vruchtbare aarde van een treinrit
Joost
Een make-over met DDT
Joost
Zaad: software of open source?
Joost
Een toupet van varkenshaar
Joost
De grote schoonmaak als verdienmodel
Joost
Bloeddorst of eco-management?
Joost
Doe het lekker zelf
Joost
Marketing laatste troef voor vergroening
Joost
Maakt Merkel werkelijk verschil?
Joost
Klimaatdemonen
Joost
Haastige spoed is zelden goed
Joost
Vieze praatjes voor een schone planeet
Joost
Als klessebessen kissebissen wordt
Joost
Al dat gezanik over leiderschap
Joost
Uitleg: we ontpolderen voor onze veiligheid
Joost
Major Tom zoekt contact
Joost
Hoop voor maniakken van de voortplanting
Joost
De gekte van de consument
Joost
Productief schisma tussen pleitbezorgers duurzaamheid
Joost
Een Landbouwwende: wie durft?
Joost
Mijn druiven voor een betere wereld
Joost
Deel je leven met hondstrouwe gadgets
Joost
Binnenste buiten
Joost
Duurzame journalistiek
Joost
Restverontreiniging eindelijk vrij
Joost
Oppotten als oplossing voor schaarste
Joost
De adem van Hades
Joost
Een kwestie van winnen
Joost
Biologica: durf dom te zijn
Joost
Natuurliefhebber
Joost
Toonzetting
Joost
Biedt zich aan: persoonlijke duurzaamheidscoach
Joost
Out of the box handelen
Joost
Zwarte rook achter groene gezichten
Joost
De aarde is geen bol
Joost
Meer ecologie in economie
Joost
Genoeg is genoeg
Joost
De robotificatie van het milieubedrijf
Joost
Realisten en illusionisten
Joost
Geestverruimend asbest 
Joost
Bloeden
Joost
Hoe schoon ons gedrag
Joost
Onbewuste landbouw
Joost
Links begint, rechts wint
Joost
Het ministerie van DOGMA
Joost
Vertederd de wereld verbeteren
Joost
Acteurs op het wereldtoneel
Joost
De kleine groene vijand
Joost
Groenste Partij
Joost
Zomerfeesten
Joost
Sanering van het geweten
Joost
Over liefde en andere feiten
Joost
Jampotglazen
Joost
Rampen en crises zijn onnodig!

Peter van Doesem, Denios
Duurzame voeding bestaat niet!
Joost 
Lammetjesdag in milieuland
Joost
Wij willen ijsvrij!
Joost
Milieu is emotie
Joost
Gezond wantrouwen
Joost
Milieunieuws voor dovemansoren
Joost
Over groene robots en debaterende clowns
Joost
Veen brandt niet meer
Joost
Een alternatief kerstdiner
Joost
Boeren in een kooitje: aaibare duurzaamheid
Joost
Maatschappelijk Verantwoord Hockeyen
Joost
Occupy Unilever

Joost
Welkom in de ecokerk
Joost
Milieubeweging opnieuw in kinderschoenen
Joost
Een stad waar fietsen voor het grijpen staan
Joost
Milieugoeroe blijkt artiest
Joost
De rust van verklaringsmodellen
Joost
Milieuvakantie
Joost
PPP: Ping Ping Profit
Joost
Pleidooi voor de vroeggeboorte van het ware gezicht

Joost
Economische groei als fetisj van een hozende regering

Joost
Zonder Goliath geen David

Joost
Gifzooi
Joost
Risico is kans maal effect

Joost
Wie bewaakt de waakhond?
Joost
Evel Knievel en de angst voor leegte
Joost
Bij winst het verlies nemen

Joost
Lachen met regels
Joost
Zij die de zon willen, groeten u
Joost
Vermageren met Melanie Schult van Haegen-Maas Geesteranus
Joost
Access for all

Edwin Timmers
Doe eens iets geks (2)

Joost
Geen gevaar voor de volksgezondheid!
Joost
Ik wil duidelijkheid, geen windhandel!
Joost
Kabinet is met 130 km/uur blik op de weg kwijt
Mr. M.C. Kroon
Rutte 1: de zichzelf schrijvende column
Joost
Pareto likt zijn vingers af bij Rutte
Joost
Rutte 1: animal cops en dooie mussen
Joost
Nederland kan zonder milieubeleid!
Joost
De factor 'tijd' en een ongelooflijk slecht milieuboek
Joost
Geen nieuws voor de Prius-rijder (pleidooi voor een betrouwbare overheid)
Joost
De Partij voor de Toekomst en MSD/Organon
Joost
De duurzaamheidsles van Ajax
Joost
Beste politici, de toekomst wacht
Jos van der Schot
Hoe duurzaam zijn de Tweede Kamerverkiezingen?
Ton Ceelie
Lood om oud ijzer?
Martin Kroon
De duurzaamheid van verduurzaamd hout
Edwin Timmers
Vergroening
Wietske ter Veld
Tijd voor de politiek om wetenschap serieuzer te nemen
Bart Verheggen
Maar opa, milieupolitiek ís realpolitik!
Edwin Timmers
Ik start de Partij voor de Toekomst
Joost
Balkenende 4 en pijnboompitten
Joost
Maria van der Hoeven: de kip of de kat?
Joost
Opleuken leidt tot afzeiken
Joost
Cramer weg, niks aan de hand
Joost
Bent u voor of tegen het klimaat?
Joost
De catwalk van Camiel Eurlings en Doutzen Kroes
Joost
Ideetje voor Eurlings
Joost
Lachen met Charlie Aptroot
Joost
Kopenhagen: laten we niet overdrijven
Joost
Een eerlijke bank!
Joost
Het lijkt wel crisis!(2)
Joost
Mini-pleidooi tegen nieuwe kerncentrales
Joost
Het lijkt wel crisis
Joost
Noise for boys
Martin Kroon
Afzakkende broeken, boerenverstand en de Grondwet
Joost
Over het christendom en fossiele brandstoffen
Joost
Scheurlings
Martin Kroon
Wie heeft er gelijk over klimaatverandering?
Bart Verheggen (ECN)
In de rij
Team ECO-job
Omgevingsvergunning: politieke moed gevraagd!
Kees de Graauw (MILON bv)
Slim geldgebruik
Herman Jan Wijnants (VVM)
Nieuw ministerieel elan ('Ga zo door!')
Joost
MVO, de crisis en mijn ego
Joost
Hoezo voorbarig? (Hartekreet aan de minister)
Joost
Machtsspelletjes en leermomenten (over Haags gekonkel)
Joost
Aan de Commissie Verantwoording Jaren '80
Jaap Jelle Feenstra (voorzitter VVM)
Gesubsidieerd actievoeren: kan dat?
Joost
Duyvendak: gerechtigheid of hypocrisie
Joost
Kan milieubeleid de kool en de geit blijven sparen?
Joost
Niet oude auto's, maar rijgedrag en doorstroming aanpakken
Martin Kroon
Idealisme, realisme, pragmatisme en... ‘struisvogelisme'
Jos Dingemans
Jerrycans in Zandvoort
Bart Arentz
‘Klimaatsceptici': ver verwijderd van de werkelijkheid
Bart Verheggen (ECN)
Nederland is niet meer te handhaven
Robert van Heeswijk (Milon)
Generatiekloof biobrandstoffen niet zo groot
Jan Ros (Planbureau voor de Leefbaarheid)
Biobrandstoffen: hebben we de luxe van een keuze?
Jan Willem Erisman (ECN)
Biomassa: droom of drama?
Jaap Jelle Feenstra (voorzitter VVM)
Duurzame ambities: vloek of zegen?
Stefan van Tongeren (HAS KennisTransfer)
Doe eens iets geks! (de benadering van het vak)
Joost
Diesel goed voor CO2: milieumythe nr. 1
Martin Kroon
Milieubeleid hoort proportioneel te zijn
Onno Hoes (gedeputeerde Noord-Brabant)
Geen Raad van State
Robert van Heeswijk (Milon)
De afvalstof als kameleon
Boukje Jongedijk-Eijsink (namens Kluwer)
Milieu: speelbal van de politiek
Team ECO-job
Wie neemt het voortouw? Wie dient zich aan?
Rachel Heijne, directeur VVN
De Omgevingsvergunning: wie krijgt de gebakken peren?
Joost
De macht en onmacht van Milieudefensie
Joost
Aan de slag met het MVO-convenant!
Joost
De mist in met duurzame energie
Joost
Door een roze bril (wensen voor 2008)
Joost
Weg met de Wabo!
Joost
Borrelpraat als belangenbehartiging (Milieudefensie en VNO-NCW)
Joost

 

Video van de week

Video van de week

Schermafbeelding 2018 06 27 om 14.13.52

Boyan bedacht opruimsysteem voor plastic

Partners

  • Partner van MilieuFocus
  • Partner van MilieuFocus
  • Partner van MilieuFocus

Nieuwsbrief


Boek van de week

psychology 120Susan Clayton Christie Manning
Psychology and Climate Change

''The book lays out the clear relevance of psychological phenomena to perceptions, impacts and behavior''
Lees verder

Agenda algemeen

No current events.

Realisatie door WELLdotCOM - ICT Solution Provider & Joomla! Professionals