Home Columns algemeen

Algemeen
Beerput Nederland in de klas
Geschreven door Joost   
woensdag 06 december 2017 10:51

De even schokkende als formidabele documentaire Beerput Nederland maakt milieuproblematiek plotseling weer heel concreet. Tijdens het kijken ervoer ik dezelfde activistische opwinding die ik als tiener ervoer bij Lekkerkerk. Maak deze film verplichte lesstof op middelbare scholen en er zal geen tekort aan kritische en gedreven milieukundigen zijn. Doe Nederland een plezier: kijk de film!

“Wie zich verdiept in de geschiedenis van Nederlandse afvalverwerkingsbedrijven in de havens van Rotterdam en Amsterdam waant zich in een Italiaanse misdaadfilm,” lees ik in de introductie op een interview met documentairemaker Wilfried Koomen. Hij maakte een verdomd spannende film.

Nu is het wel genoeg, dacht ik tijdens het kijken. Maar het was nog niet genoeg, ik bleek nog maar net over de helft, de bestuurlijke ranzigheid had haar hoogtepunt nog lang niet bereikt. “Als je een wandaad wil verhullen, bewees Shakespeare al, moet je er nog één plegen, en nog één… tot je een absurd, verward web hebt geweven.“ Dit zegt Yanis Varoufakis in een andere context, maar is geheel van toepassing op het beeld dat Beerput Nederland schetst.

De beerput uit de titel is echter een eufemisme. Nederland is een vergaarbak voor gevaarlijk afval. Op zich geen probleem, want zolang de troep in de beerput zit, zit hij goed. Het probleem is dat bedrijven de verzamelde troep gaan ‘verwerken’, wat feitelijk niets anders is dan verontreinigingen verdunnen en verspreiden naar lucht, water en grond. Wie poep eet, zal poep schijten. Zoiets.

Mediawijs

Als ik universitair docent criminologie Karin van Wingerde mag geloven, zal de docu (net als deze column) weinig uitrichten: “Ik ben enigszins teruggekomen op de effectiviteit van reputatieschade, omdat grote ondernemingen heel goed in staat zijn om een tegengeluid te laten horen in de media.”

De schandpaal heeft afgedaan. Tegenwoordig zetten bedrijven en politieke organisaties (sociale) media in om vooral verwarring te zaaien. Ze spelen een spel met de waarheid opdat de burger murw afhaakt. Dit laatste stimuleert bedrijven en politieke organisaties om veel geld te steken in het laten horen van een ‘tegengeluid’. Het levert ze veel op. Ook daarom moet Beerput Nederland op middelbare scholen getoond worden. We willen tenslotte ‘mediawijze’ jongeren.

Gemeenschappelijk belang

In een interview met de Correspondent naar aanleiding van de documentaire is Van Wingerde milder over de rol van de overheid in milieucriminele zaken: “Met name in de jaren tachtig en negentig kampte de overheid met een groot afvalprobleem, wat ertoe leidde dat illegale situaties destijds werden gedoogd. Er was een gemeenschappelijk economisch belang om de industrie door te laten draaien, ongeacht de gevolgen voor het milieu.”

Formeel heet het samen opgaan van overheid en bedrijfsleven ‘collusie’, legt de Correspondent uit. In de documentaire komt deze krantenkop voorbij: “Overheid schept criminogene omstandigheden”. In een boek over de Siciliaanse maffia van John Dickie las ik dat dergelijke organisaties alleen kunnen ontstaan en bestaan bij gratie van een overheid. Het afvalprobleem van de jaren tachtig en negentig resulteerde in een geoliede afvalverwerkingsindustrie, die getuige Beerput Nederland momenteel bij de wetsontwerper aanzit. Inderdaad, een Italiaanse misdaadfilm, smullen voor scholieren.

 
De mens als brandstof
Geschreven door Joost   
woensdag 29 november 2017 17:20

Een basisschool boomt twee hele middagen met het voltallige team over hun missie en visie. De school moet zich namelijk onderscheiden van andere scholen in het middelgrote dorp. Er is een peperdure professional ingevlogen die dit proces begeleidt. De directeur wil niet dat het leerlingaantal van haar school krimpt omdat ze dan geliefde collega’s moet ontslaan. Bij het vaststellen van visie en missie mag dit echter geen issue zijn.

Het managementdenken verspreidt zich nu al jaren als een geldverslindend virus door onderwijsland. Het besmet en maakt letterlijk ziek. Niemand lijkt te beseffen dat scholen helemaal niet hoeven te concurreren. Scholen worden er ook niet beter van. Wel is er een volstrekt overbodige laag van duurbetaalde managers ontstaan. Managers die sturen volgens het adagio ‘meten is weten’ en die de mens tot een dataset reduceren.

Rationalisering

Maxim Februari hield dit jaar de Godwinlezing. Februari: “De gezamenlijke greep van overheden en bedrijven op het individuele leven is een proces van rationalisering. De tegens van de rationalisering zijn al eeuwenlang bekend; vooral de morele blindheid die erdoor ontstaat, de verloochening van waarden en morele argumenten.”

Verderop schijft Februari dat er aantoonbaar gevaar schuilt in het versterken van de greep op mens en samenleving middels managementsystemen en datatechnologieën. ”Want alleen al het gebruik van zulke beheerstechnieken verandert de manier waarop we naar elkaar en de wereld kijken.”

Onhaalbare targets

Gelukkig is de manager op zijn retour, tenminste, als je sommige auteurs mag geloven. Een collega van MilieuFocus stuurde me een artikel dat het einde van de projectmanager aankondigt. De auteur schrijft elders op haar website: “Ik ervaar in elk project opnieuw dat mensen de brandstof zijn voor het succes van implementaties.” Ze gebruikt de brandstofmetafoor met de beste bedoelingen. Er zijn echter bedrijven die deze metafoor niet gebruiken, maar wel de mens als brandstof.

Amazon maakt uitbuiting in het Westen opnieuw groot. Een undercoverjournalist ‘schrijft dat de targets zelfs voor hem als marathonloper "niet te halen" waren’: “Ik had het gevoel dat mensen hier worden behandeld als vee, alleen om de robots te ondersteunen.” Amazon verdedigt zich met de opmerking ‘dat de targets voor de pakketjes zijn gebaseerd op ervaringen uit het verleden’. Kortom, volgens Amazon zijn mensen zeurkousen.  

Prijsvechten

Eerder dit jaar wees ik op deze plek al naar het sterke tv-programma De Prijsvechter. In een interview zegt programmamaker Roland Duong: “Duong uit. “Opvallend genoeg zijn de grote verliezers van de globalisering de mensen uit de middenklasse in de westerse wereld, dus ook in Nederland. Spullen werden goedkoper voor westerse consumenten, maar hun lonen stagneerden.” Amazon bewijst het gelijk van Duong: de salarissen zijn er veel te laag om van te leven.

Mensen als onderbetaalde brandstof ter ondersteuning van robots. Targets die voortkomen uit dataverzamelingssystemen. Mensen die als vee worden behandeld. Wat zei Februari ook alweer? “Alleen al het gebruik van zulke beheerstechnieken verandert de manier waarop we naar elkaar en de wereld kijken.” Welkom in de nieuwe wereld waarin de mens een energieleverende dataset is.

 
Netwerken met de natuur
Geschreven door Joost   
woensdag 22 november 2017 11:15

“Scientist say that we’re made out of atoms. But a little bird told me that we are made of stories.”

De moedeloos stemmende documentaire Shadow World over de internationale wapenhandel begint met bovenstaand citaat. Verhalen, voortkomend uit de relatie van de mens tot de natuur, maken de mens tot mens. De mens is kortom meer dan een verzameling atomen. “Menschen sind Tiere unter Einfluß,” schreef de Duitse filosoof Peter Sloterdijk. Mensen kunnen ‘onder invloed’ van alcohol en drugs zijn, maar altijd zijn ze beneveld door verhalen en ideologieën.

Prijskaartje

VPRO Tegenlicht wijdde een uitzending aan het al dan niet hangen van een prijskaartje aan natuur. Een uitzending waaruit het goed citeren is.

In Wageningen is een groep wetenschappers bezig met het opstellen van een hyper-gedetailleerde boekhouding van de natuur. Dat is nodig, want ‘de natuur heeft een financieringsprobleem’.

Mark Tereck, CEO van The Nature Conservancy, streeft naar vergaande samenwerking met grote bedrijven en multinationals. Critici beoordelen deze werkwijze als ‘greenwashing’. Tegenlicht onthoudt zich van commentaar, maar wie meer wil weten over de goede bedoelingen van multinationals en het succes ervan, kan terecht bij de Groene Amsterdammer.    

Losgezongen

“We zijn onze eigen wereld gaan loszingen van de werkelijkheid,” zegt natuurfilosoof Matthijs Schouten in Tegenlicht. Zowat alles waarmee mensen voorzien in hun levensonderhoud komt uit het schap, terwijl dit alles allemaal (direct of indirect) van of uit de volle grond komt. De mens zong zich los van de aarde, waardoor hij niet meer ziet dat hij er nog altijd even afhankelijk van is.

Dit is iets waarop de Amerikaans natuurhistoricus Jason W. Moore aanhaakt. Volgens hem zijn we altijd verweven met de natuur. Een ecologische crisis staat niet los van een politieke crisis, stelt hij. Je kunt niet zien waar het ene eindigt en het andere begint. We bestaan in een web van vervlochten relaties, een netwerk dat anders is dan het zakelijke netwerk van grootkapitalisten. Volgens Moore is het veronachtzamen van natuur ook het gevolg van naamgeving. Vanaf de opkomst van het kapitalisme mag alles wat ‘natuur’ heet, uitgebuit worden.

Netwerk opschalen

Zeggen wat de waarde van natuur is in termen anders dan geld is in principe niet moeilijk. Wel is het moeilijk in dit tijdsgewricht. Je moet maar durven, want je wordt al gauw gediskwalificeerd als een ‘softe’ – over naamgeving gesproken.

Voor bioloog Frans Vera staat de waarde van natuur buiten kijf: “We zijn gewoon schatplichtig aan de natuur.” Hij geeft zelf het antwoord op zijn vraag waar de klei voor de bakstenen van het Rijksmuseum vandaan komt. Klei komt uit de natuur.

Matthijs Schouten verbaasd zich over het feit dat de natuur gelijk kunst als een luxegoed wordt gezien. “Een omkering van waarden,” beweert hij, want natuur bewijst zijn waarde vooral als bestaansgrond: ze voorziet in onze primaire behoeftes.

Ik denk dat het grootkapitaal aan zet is. Zij moeten hun netwerk opschalen naar realistischer proporties. Blijven ze zich stug focussen op louter hun zakelijke contacten, dan vernietigen ze op termijn alle waarde.

      

 
Ongestoord seksen
Geschreven door Joost   
woensdag 15 november 2017 16:46

Nederland wordt langzaam binnenstebuiten gekeerd. Het gebrobbel in de onderbuik wordt publiek. In 2016 bezochten bijna zevenentwintig miljoen mensen 934 festivals. Bijzonder eigenlijk dat het Compendium voor de Leefomgeving nog geen data over festivals publiceert. De Nederlandse Stichting Geluidshinder komt nog dit jaar met de publicatie ‘Evenementen met luide muziek’.  

Het geheim van het succes van festivals? Het gevoel van vrijheid binnen hekken. Tamelijk paradoxaal dus. Festivalgangers ontkoppelen zich van een plaats en dompelen zich onder in een (relatief) nieuwe, en dus vreemde, omgeving. In deze omgeving is veel mogelijk, meer dan thuis en meer dan in een stamkroeg. Festivals geven bezoekers een gevoel van vrijheid. Bezoekers reageren op de vrijheid die festivals hen geven niet zelden door alle trossen los te gooien.

Het gevoel van vrijheid door inperking ervan: om de meeste festivalterreinen staan hekken. Je loopt er niet gemakkelijk binnen. Eerst betalen. Ben je eenmaal binnen dan is het vieren van je vrijheid-to-the-max alleen mogelijk met een dikke portemonnee.

Doppen dragen

Willem Westermann sprak ruim een half jaar geleden namens de Vereniging van Evenementenmakers (VVEM) op de Nationale Geluidshinderdag 2017. Hij gaf tien tips voor veilig feesten. Dat men denkt deze tips te moeten geven, staaft de bewering dat bezoekers binnen de hekken van het festival andere zeden hanteren dan thuis. De tips gaan veelal over het in acht nemen van je lichamelijke gezondheid, waaronder: niet teveel drinken, niet teveel andere drugs, af en toe rust nemen, niet rijden onder invloed, jezelf niet laten dwingen tot het hebben van seks en, als je dan toch seks hebt, het kiezen voor de rubberen variant.

Elders lees ik onder de pijler ‘I love my ears’ het volgende: “Draag die doppen! Bij geluidsdrukken hoger dan 80 dB is het verstandig om oordoppen te gebruiken. Op deze manier hoor je de muziek nog steeds goed, kun je makkelijker communiceren met je vrienden en je beschermt je gehoor.” Ik blijf het raar vinden dat men adviseert wel doppen te dragen en niet gewoon het geluid zachter te zetten.

Likkebaarden

Westermann (VVEM) beweert dat de omgeving, de fysieke plek waarop een evenement neerstrijkt, van groot belang is voor het overleven van de sector. De sector zegt mee te helpen bij ‘de afweging wat ‘duldbare’ overlast mag zijn’, iets wat ik niet helemaal begrijp. Verder zegt hij binnen de gestelde norm te willen blijven, onder voorwaarde dat die norm voldoende ruimte biedt. Kortom, de VVEM wordt cryptisch als het over haar gastvrouw of -heer gaat. Daar hebben ze dan ook reden toe, want er gaat veel geld om in deze gestaag groeiende sector:

“In totaal geven de bezoekers van de 934 kunst- en cultuurfestivals € 865,3  miljoen uit aan o.a. tickets, eten & drinken en producten/merchandising in 2016. De hoogste bestedingen worden gerealiseerd bij muziekfestivals: € 651,7 miljoen, 75% van de totale bestedingen van festivalbezoekers.”

Dergelijke cijfers doen een regering van boekhouders likkebaarden. Een spontane aanscherping van regels die de sector tegenwerken hoeven we daarom niet te verwachten. Goed dus dat de NSG aandacht voor hinder door festivals met luide muziek vraagt. Fijn onder andere voor mensen die thuis ongestoord van seks willen genieten, en van de slaap die erop volgt.

 
Waarom toch zo somber?
Geschreven door Joost   
woensdag 08 november 2017 23:20

“Het was alsof we moesten vechten tegen een groot monster uit een Harry Potter-film”, zei de man die de verwijdering van een vetprop uit het Londense riool leidde. “You have created a monster, and it will destroy you!” schiet me dan als filmliefhebber te binnen. Wout Berger fotografeerde opgepoetste voormalig sterk vervuilde locaties. Hij vreest dat we weinig geleerd hebben van alle gifschandalen. Waarom toch zo somber?

Een honderddertig ton zware afvalprop in het Londense riool. Nieuws met metaforische waarde: de consumptiemaatschappij slibt dicht, dotteren is noodzakelijk. Hierna zou de consumptiemaatschappij moeten revalideren en werken aan haar conditie. 

Mest

“Als ik nu weer zo'n fotoserie zou maken, zou ik dingen die milieubelastend zijn vastleggen, zoals de intensieve veeteelt,” zegt fotograaf Wout Berger. “In de gedachte dat we over dertig jaar weer eens kijken wat de gevolgen zijn.”

Enige tijd geleden discussieerde ik met een boer over de toestand in diens sector. Altijd hebben de boeren het gedaan, jammerde hij. Ik probeerde wat nuanceringen, maar het beeld van een redelijke overheid bleef hij verwerpen. Op zeker moment vond ik het zat. “Zonder mestwetgeving zouden de boeren heel Nederland onder een laag mest van een halve meter dik begraven,” zei ik. “Zou dat?” vroeg hij. “Honderd procent zeker,” reageerde ik stellig.

Monster

“You have created a monster, and it will destroy you!” Dit zegt dokter Waldman tegen dokter Frankenstein in de gelijknamige film uit 1931. Het monster van Frankenstein symboliseert het onvermogen van de mens om vooraf de negatieve impact van technologische ontwikkeling te kunnen overzien. Een bron voor doemdenken natuurlijk, een denken waarop Louise Fresco altijd passend  reageert. “Laten we nou eerst eens stoppen met alles zomaar een crisis noemen,” zegt ze terecht. “Doemdenken heeft geen enkele zin.”

Het somberen heeft afgedaan sinds we kozen voor een regering die prompt met het groenste regeerakkoord ooit op de proppen kwam. Een schier oneindige afvinklijst, waarop elk vinkje meetbaar een plukje wolkdonkerte uit het nationale gemoed verdrijft. Ik heb vertrouwen in de toekomst. Nederland wordt weer een zonovergoten land, warm ook, subtropisch wellicht.

 
<< Start < 1 2 3 4 6 8 9 10 > Einde >>

Pagina 6 van 64

Oude columns
Bodemvreemd, niet wereldvreemd
Joost
De fik erin
Joost
Ga je mond spoelen
Joost
Dun door de broek lopen
Joost
Om giftig van te worden
Joost
Milieu-racisme gaat mij dus ook aan
Joost
Pure verspilling is mooi
Joost
Zwartgeblakerde schapen
Joost
Scooter in de huiskamer
Joost
Laffe vegetariër
Joost
De milieuzone als moderne stadsmuur
Joost
Vertragingstactiek
Joost
Sleepnetwet voor spookvistuig
Joost
Durfdetaillisten
Joost
Aanschaffen en meteen vernietigen
Joost
Groene stroom en blauwe regen
Joost
Participatie is niet nodig
Joost
Erwtensoep zonder worst
Joost
Tovenaars en profeten
Joost
Arbeidsomstandigheden en milieu
Joost
Conservatieve destructie
Joost
Een groot goed
Joost
CO2 is afval
Joost
Milieu-onverschillig en klimaatneutraal
Joost
Beerput Nederland in de klas
Joost
De mens als brandstof
Joost
Netwerken met de natuur
Joost
Ongestoord seksen
Joost
Waarom toch zo somber?
Joost
Een smeuïge bodem voor nieuwe politiek
Joost
Innovatie en vernieuwing
Joost
Minister van milieu
Joost
Een pelletje meer of minder
Joost
Alle plastic plakplastic
Joost
Wees voorzichtig met afvinken
Joost
Zorgeloos bouwen
Joost
Schuilen voor preutsheid
Joost
Rechtse tranen houden zeehond nat
Joost
Ramptoerist
Joost
Rechtvaardigheidskatalysator
Joost
De varkenshouderij is geen augiasstal
Joost
Welkom in de eeuw van de batterij
Joost
Waar van onwaar scheiden
Joost
Wat er na de NAM komt
Joost
Auw! De pijn van het doen
Joost
Meer Galliërs op de markt
Joost
Schokkend oud nieuws
Joost
Aardgasvrij koken
Joost
De jacht beter dan de vangst
Joost
Oorlog als oplossing?
Joost
Kilometerminderen
Joost
Brief aan de mensheid
Joost
Pimp uw park met een tijger
Joost
Een intellectuele survivalkit
Joost
Wekelijks een dozijn kroketten
Joost
Leven van afval dankzij EU
Joost
Vervroegde groene lente
Joost
De politiek heeft toekomst
Joost
Groenhemden aller landen, verenigt u!
Joost
Een verwend ettertje met weinig omhanden
Joost
Wat de dieren ons vertellen
Joost
Geen euforische cowboys voor ons
Joost
De inhoud van een stofzuigerzak
Joost
‘Beter dan biologisch’
Joost
Eerst Duitsland en dan wij
Joost
Herrie, de stille sloper
Joost
Prijsvechters
Joost
Verpot uw geest
Joost
Afvalparadox
Joost
Kilometerknallers
Joost
Een buitenlichamelijke ervaring
Joost
Duurzaamheid is stug doorfietsen
Joost
De factchecker als virusscanner
Joost
Inspirerend springtij
Joost
Water als wijn drinken
Joost
CETA maakt de kop gek
Joost
Landbouwcrisis blijkt trend
Joost
Rubber van biologische teelt
Joost
Bloedluxe
Joost
Een cultuuroorlog bedreigt de bij
Joost
Ongewenste organismen
Joost
De aarde in de beklaagdenbank
Joost
TTIPje tarten
Joost
Rekenen met asbest
Joost
Meer vee, minder ammoniakuitstoot?
Joost
Het belang van politieke ongelijkheid
Joost
Rechts verlakt het volk
Joost
Blaathaag
Joost
Kennis dus
Joost
Een smartwatch voor veilig werken
Joost
Het QWERTY-effect van salderen
Joost
Het milieu is gesetteld
Joost
Meanderen
Joost
Het is lekker slapen op een waterbed
Joost
Duurzame vrijheid
Joost
Lekker stoken
Joost
Pieken en dalen
Joost
Begrijpelijk, maar statistisch nonsens
Joost
Een gezond investeringsklimaat
Joost
Kom mee naar buiten allemaal
Joost
Amor Mundi OK, maar hoe?
Joost
Oekraïense milieuorganisaties gebaat bij een “ja”
Joost
Gissen naar duurzaamheid vissen
Joost
Plasticsoepontkenners
Joost
De moed van een milieucolumnist
Joost
Accu’s in de groenbak
Joost
Alle politiek milieupolitiek
Joost
Obama’s klimaatplan of plan B
Joost
Een fusie van vrije radicalen
Joost
Een banvloek op hormoonverstoorders
Joost
Theater aan de kust
Joost
Wie de bal kaatst ...
Joost
Mais onder invloed
Joost
To split or not to split
Joost
Gouden bergen afval
Joost
De waarheid achter klimaatverandering
Joost
Sinterklaastip: geef de politiek een ideaal
Joost
Tegen Verzuiling 2.0
Joost
Klimaattop mist fundament
Joost
Heel weinig heel lang
Joost
‘I love fossil fuels’
Joost
Kill all cowboys
Joost
De wereld als aanrecht
Joost
Paalzitten met natuurfanaten
Joost
Boer-zoekt-vrouwnatuur
Joost
De week van het absurde
Joost
Herfstkleuren
Joost
Geestdriftig pionieren
Joost
De wave voor een nieuwe dienst
Joost
Duurzame onafhankelijkheid
Joost
Vakantiewoede
Joost
De handdoek in de ring
Joost
Festivalitis zegt de knorrepot
Joost
Een reservaat voor jagers
Joost
Varkens en energie van eigen bodem
Joost
Het voordeel van Monsanto

Joost
De intellectuele levendigheid van Minnesma
Joost
Achterdocht is goed, reuring is beter
Joost
Komkommertijd is een utopie
Joost
Mens, durf conservatief te zijn!
Joost
Overheid, trek die knip!
Joost
Zwexit of exit zwarte walm
Joost
Handel tot de dood ons scheidt
Joost
Aandacht voor asbest niet relevant
Joost
Broedparasiet of toch maar niet
Joost
Niets zo veranderlijk als het klimaat
Joost
A penny for a kiss

Joost
Stoken zonder gas
Joost
Weing afval? Dat komt u duur te staan
Joost
Heropen de mijnen en slaap zacht
Joost
Bedankt, Groningen!
Joost
Goed leiderschap vereist oogkleppen
Joost
Keukentafelgesprek met verbale radicalen

Joost
Anders denken dankzij dieren
Joost
Voedingsbodem voor wereldkeuken
Joost
Kerstgedachte: de wapens van Marianne Thieme
Joost
Het meest urgente milieuprobleem
Joost
Energie op de bon
Joost
Taakstraf voor milieudelinquenten
Joost
TTIP: meer handel en toch nog zuivere lucht
Joost
Van e-nose naar geurtherapie
Joost
De vruchtbare aarde van een treinrit
Joost
Een make-over met DDT
Joost
Zaad: software of open source?
Joost
Een toupet van varkenshaar
Joost
De grote schoonmaak als verdienmodel
Joost
Bloeddorst of eco-management?
Joost
Doe het lekker zelf
Joost
Marketing laatste troef voor vergroening
Joost
Maakt Merkel werkelijk verschil?
Joost
Klimaatdemonen
Joost
Haastige spoed is zelden goed
Joost
Vieze praatjes voor een schone planeet
Joost
Als klessebessen kissebissen wordt
Joost
Al dat gezanik over leiderschap
Joost
Uitleg: we ontpolderen voor onze veiligheid
Joost
Major Tom zoekt contact
Joost
Hoop voor maniakken van de voortplanting
Joost
De gekte van de consument
Joost
Productief schisma tussen pleitbezorgers duurzaamheid
Joost
Een Landbouwwende: wie durft?
Joost
Mijn druiven voor een betere wereld
Joost
Deel je leven met hondstrouwe gadgets
Joost
Binnenste buiten
Joost
Duurzame journalistiek
Joost
Restverontreiniging eindelijk vrij
Joost
Oppotten als oplossing voor schaarste
Joost
De adem van Hades
Joost
Een kwestie van winnen
Joost
Biologica: durf dom te zijn
Joost
Natuurliefhebber
Joost
Toonzetting
Joost
Biedt zich aan: persoonlijke duurzaamheidscoach
Joost
Out of the box handelen
Joost
Zwarte rook achter groene gezichten
Joost
De aarde is geen bol
Joost
Meer ecologie in economie
Joost
Genoeg is genoeg
Joost
De robotificatie van het milieubedrijf
Joost
Realisten en illusionisten
Joost
Geestverruimend asbest 
Joost
Bloeden
Joost
Hoe schoon ons gedrag
Joost
Onbewuste landbouw
Joost
Links begint, rechts wint
Joost
Het ministerie van DOGMA
Joost
Vertederd de wereld verbeteren
Joost
Acteurs op het wereldtoneel
Joost
De kleine groene vijand
Joost
Groenste Partij
Joost
Zomerfeesten
Joost
Sanering van het geweten
Joost
Over liefde en andere feiten
Joost
Jampotglazen
Joost
Rampen en crises zijn onnodig!

Peter van Doesem, Denios
Duurzame voeding bestaat niet!
Joost 
Lammetjesdag in milieuland
Joost
Wij willen ijsvrij!
Joost
Milieu is emotie
Joost
Gezond wantrouwen
Joost
Milieunieuws voor dovemansoren
Joost
Over groene robots en debaterende clowns
Joost
Veen brandt niet meer
Joost
Een alternatief kerstdiner
Joost
Boeren in een kooitje: aaibare duurzaamheid
Joost
Maatschappelijk Verantwoord Hockeyen
Joost
Occupy Unilever

Joost
Welkom in de ecokerk
Joost
Milieubeweging opnieuw in kinderschoenen
Joost
Een stad waar fietsen voor het grijpen staan
Joost
Milieugoeroe blijkt artiest
Joost
De rust van verklaringsmodellen
Joost
Milieuvakantie
Joost
PPP: Ping Ping Profit
Joost
Pleidooi voor de vroeggeboorte van het ware gezicht

Joost
Economische groei als fetisj van een hozende regering

Joost
Zonder Goliath geen David

Joost
Gifzooi
Joost
Risico is kans maal effect

Joost
Wie bewaakt de waakhond?
Joost
Evel Knievel en de angst voor leegte
Joost
Bij winst het verlies nemen

Joost
Lachen met regels
Joost
Zij die de zon willen, groeten u
Joost
Vermageren met Melanie Schult van Haegen-Maas Geesteranus
Joost
Access for all

Edwin Timmers
Doe eens iets geks (2)

Joost
Geen gevaar voor de volksgezondheid!
Joost
Ik wil duidelijkheid, geen windhandel!
Joost
Kabinet is met 130 km/uur blik op de weg kwijt
Mr. M.C. Kroon
Rutte 1: de zichzelf schrijvende column
Joost
Pareto likt zijn vingers af bij Rutte
Joost
Rutte 1: animal cops en dooie mussen
Joost
Nederland kan zonder milieubeleid!
Joost
De factor 'tijd' en een ongelooflijk slecht milieuboek
Joost
Geen nieuws voor de Prius-rijder (pleidooi voor een betrouwbare overheid)
Joost
De Partij voor de Toekomst en MSD/Organon
Joost
De duurzaamheidsles van Ajax
Joost
Beste politici, de toekomst wacht
Jos van der Schot
Hoe duurzaam zijn de Tweede Kamerverkiezingen?
Ton Ceelie
Lood om oud ijzer?
Martin Kroon
De duurzaamheid van verduurzaamd hout
Edwin Timmers
Vergroening
Wietske ter Veld
Tijd voor de politiek om wetenschap serieuzer te nemen
Bart Verheggen
Maar opa, milieupolitiek ís realpolitik!
Edwin Timmers
Ik start de Partij voor de Toekomst
Joost
Balkenende 4 en pijnboompitten
Joost
Maria van der Hoeven: de kip of de kat?
Joost
Opleuken leidt tot afzeiken
Joost
Cramer weg, niks aan de hand
Joost
Bent u voor of tegen het klimaat?
Joost
De catwalk van Camiel Eurlings en Doutzen Kroes
Joost
Ideetje voor Eurlings
Joost
Lachen met Charlie Aptroot
Joost
Kopenhagen: laten we niet overdrijven
Joost
Een eerlijke bank!
Joost
Het lijkt wel crisis!(2)
Joost
Mini-pleidooi tegen nieuwe kerncentrales
Joost
Het lijkt wel crisis
Joost
Noise for boys
Martin Kroon
Afzakkende broeken, boerenverstand en de Grondwet
Joost
Over het christendom en fossiele brandstoffen
Joost
Scheurlings
Martin Kroon
Wie heeft er gelijk over klimaatverandering?
Bart Verheggen (ECN)
In de rij
Team ECO-job
Omgevingsvergunning: politieke moed gevraagd!
Kees de Graauw (MILON bv)
Slim geldgebruik
Herman Jan Wijnants (VVM)
Nieuw ministerieel elan ('Ga zo door!')
Joost
MVO, de crisis en mijn ego
Joost
Hoezo voorbarig? (Hartekreet aan de minister)
Joost
Machtsspelletjes en leermomenten (over Haags gekonkel)
Joost
Aan de Commissie Verantwoording Jaren '80
Jaap Jelle Feenstra (voorzitter VVM)
Gesubsidieerd actievoeren: kan dat?
Joost
Duyvendak: gerechtigheid of hypocrisie
Joost
Kan milieubeleid de kool en de geit blijven sparen?
Joost
Niet oude auto's, maar rijgedrag en doorstroming aanpakken
Martin Kroon
Idealisme, realisme, pragmatisme en... ‘struisvogelisme'
Jos Dingemans
Jerrycans in Zandvoort
Bart Arentz
‘Klimaatsceptici': ver verwijderd van de werkelijkheid
Bart Verheggen (ECN)
Nederland is niet meer te handhaven
Robert van Heeswijk (Milon)
Generatiekloof biobrandstoffen niet zo groot
Jan Ros (Planbureau voor de Leefbaarheid)
Biobrandstoffen: hebben we de luxe van een keuze?
Jan Willem Erisman (ECN)
Biomassa: droom of drama?
Jaap Jelle Feenstra (voorzitter VVM)
Duurzame ambities: vloek of zegen?
Stefan van Tongeren (HAS KennisTransfer)
Doe eens iets geks! (de benadering van het vak)
Joost
Diesel goed voor CO2: milieumythe nr. 1
Martin Kroon
Milieubeleid hoort proportioneel te zijn
Onno Hoes (gedeputeerde Noord-Brabant)
Geen Raad van State
Robert van Heeswijk (Milon)
De afvalstof als kameleon
Boukje Jongedijk-Eijsink (namens Kluwer)
Milieu: speelbal van de politiek
Team ECO-job
Wie neemt het voortouw? Wie dient zich aan?
Rachel Heijne, directeur VVN
De Omgevingsvergunning: wie krijgt de gebakken peren?
Joost
De macht en onmacht van Milieudefensie
Joost
Aan de slag met het MVO-convenant!
Joost
De mist in met duurzame energie
Joost
Door een roze bril (wensen voor 2008)
Joost
Weg met de Wabo!
Joost
Borrelpraat als belangenbehartiging (Milieudefensie en VNO-NCW)
Joost

 

Video van de week

Video van de week

Schermafbeelding 2018 06 27 om 14.13.52

Boyan bedacht opruimsysteem voor plastic

Partners

  • Partner van MilieuFocus
  • Partner van MilieuFocus
  • Partner van MilieuFocus

Nieuwsbrief


Boek van de week

psychology 120Susan Clayton Christie Manning
Psychology and Climate Change

''The book lays out the clear relevance of psychological phenomena to perceptions, impacts and behavior''
Lees verder

Agenda algemeen

No current events.

Realisatie door WELLdotCOM - ICT Solution Provider & Joomla! Professionals