Home Columns algemeen

Algemeen
Wees voorzichtig met afvinken
Geschreven door Joost   
woensdag 27 september 2017 21:54

Een vrouw en zes mannen, van wie vijf Nederlanders en een Hongaar, zitten aan een grote keukentafel. Pauze. Over tien minuten begint het reinigen van de uiers en gaat het melkstel er weer onder. Achteloos zoals hij tijdens een ritje op de fiets van de kroeg naar huis een windje aan zijn spijsverteringsstelsel laat ontsnappen, uit een van de boerenknechten het woord klimaatprobleem. “Net zo’n farce als zure regen indertijd,” zegt een melkende tafelgenoot verbitterd. De anderen aan tafel grommen en grinniken.

Een paar keer per jaar wordt me ingewreven dat zure regen een fabeltje was. Dat was het niet, net zoals het gat in de ozonlaag geen verzinsel is.

Op 16 september 1987 werd het Montreal Protocol van kracht. Met dit protocol hoopte men stoffen die de ozonlaag aantastten uit te faseren. Met resultaat. “Het herstel van de ozonlaag is begonnen,” zegt onderzoeker Ryan R. Neely III. “Het Protocol laat zien dat wanneer beleidsmakers en wetenschappers samenwerken, het resulteert in enorme voordelen voor de samenleving. We moeten vergelijkbare acties ondernemen met het oog op de andere gassen die we in de atmosfeer brengen.”

Met ‘andere gassen’ doelt Neely III op broeikasgassen. Michiel van Weele, onderzoeker bij het KNMI, is echter voorzichtig als hem gevraagd wordt of internationale afspraken ook de opwarming van de aarde kunnen stoppen: “De ozonlaag-problematiek was relatief eenvoudig op te lossen door afspraken te maken met een paar fabrikanten. Bij de opwarming van de aarde is het allemaal wel een stuk complexer.”

Je zou denken dat de zure regen en het gat in de ozonlaag in de lijst van milieuproblemen kunnen worden afgevinkt. Hoe fijn zou dat zijn. Net als lang geleden de verontreiniging van rivier de Maas door Franse kalimijnen van die lijst kon worden gehaald. De Maas is een schone rivier, zo geloof ik sinds jaar en dag. Een geloof waarop ik maar beter niet op kan varen blijkens recente berichtgeving: “Drinkwaterbedrijf WML kon vorig jaar 170 dagen geen Maaswater innemen: te vuil.”

Ik vrees dat milieuproblemen geen houdbaarheidsdatum hebben. De lijst ervan wordt almaar langer. Wees voorzichtig met afvinken.

 
Zorgeloos bouwen
Geschreven door Joost   
dinsdag 19 september 2017 19:48

De man kijkt de bouwput in alsof hij vissen ziet. Uit de achterzak van zijn pantalon haalt hij een zakdoek en legt deze op een betonnen rioolbuis bij het bouwhek. Zijn colbert legt hij behoedzaam over zijn koffertje. Hij neemt plaats op de zakdoek. Een meeuw landt in het enorme gat dat hij voor zich heeft. “Bent u van de bouwcombinatie?” klinkt een stem achter hem.

De man werpt een blik over zijn schouder en ziet een gezette leeftijdsgenoot naderen. De bouwhelm op zijn klamme hoofd en het strak om het lijf gespannen feloranje hesje verraden dat hij de bouwput van binnen kent. “Nee hoor, gewoon nieuwsgierig,” zegt de man in pak. “Ik kijk graag naar bouwprojecten.”

“Het werk ligt stil,” licht de bouwvakker toe. “Daar, waar die meeuw scharrelt, is vuile grond aangetroffen. Iets teerachtigs.” De man in pak mompelt begrijpend en volgt de meeuw die juist opvliegt. In zijn snavel bungelt een sliert ondefinieerbaars. “Mag ik?” vraagt de bouwvakker met een knikje naar de rioolbuis. De man in pak schuift een paar centimeter op. “Maar als de grond niet vuil was, zou geluidshinder wel een probleem zijn,” moppert de bouwvakker terwijl hij plaatsneemt. “Dit is geen goede plek om te bouwen. Er rust geen zegen op.”

Een mobieltje trilt. De bouwvakker kijkt zijn buurman aan. “Moet je niet opnemen?”

“Eigenlijk wel,” antwoordt hij met aangespannen kaken. “Maar ik laat ze even sudderen. Ik liep net weg uit een onderhandeling. Wat een stroperigheid. Wat een zenuwslopende stroperigheid. Al dat gemier over die details, onvoorstelbaar. Ik vroeg hen wat ze nu werkelijk wilden: samen verder in goed vertrouwen of samen verder als ex-partners in een vechtscheiding. Weet je wat ze zeiden?”

De bouwvakker schudt zijn hoofd vanzelfsprekend van niet. “Ze zeiden dat ze met ons verder willen,” gaat de man in pak verder. “Maar alleen op een basis van goede afspraken. Dus ik zeg dat ze het waterdicht willen en dat we dus verdergaan als in een vechtscheiding. Wordt de man rechts van me plotseling woest. Zegt 'ie dat er niks mis is met goede afspraken. Een paar tellen later loopt hij de kamer uit. Zijn zakenparrtner fluistert dat de scheiding hem waarschijnlijk parten speelt. Enige maanden geleden trof hij zijn vrouw thuis aan op de bank, onder de keeper van het elftal waarin hij speelt.“

“Ai!” zegt de bouwvakker en neemt zijn helm af.

“Zeg dat wel. Hoewel dit toch de dingen zijn die mijn werk leuk maken. Trouwens, volgens zijn zakenpartner neemt hij het zelf ook niet zo nauw met de huwelijkse trouw. Ergens wel grappig, dat de onderhandelingen vastlopen door trivialiteiten zoals huwelijkse trouw. Ik wil het gezicht van mijn vrouw wel eens zien als ik haar vertel dat de deal niet rond is omdat ...”

“Heb je ooit gehoord van de Omgevingswet?” onderbreekt de bouwvakker. De glimlach op het gezicht van de man in pak verdwijnt met een flits. Hij wil juist zeggen dat deze wet hem niks zegt, als er van boven een oerschreeuw klinkt. Beide mannen kijken omhoog. Een meeuw vliegt over. Op zeshoog in de flat links van de bouwput hangt een wild gesticulerend persoon uit het raam. Het blijkt een man, nee, toch een vrouw. “Motte jullie niet als de wiedeweerga vedder met die klotebouw!” schreeuwt het mens. “Ik ben die rotzooi hier zo gruwelijk zat!”

De bouwvakker zucht. “U belt de politie maar,” roept hij terug.

“Wat zeggu?” schreeuwt het mens.

“Let op,” fluistert de bouwvakker tegen zijn buurman. Hij haalt diep adem en brult: “IK ZEG DAT U MAAR BETER KUNT VERHUIZEN WANT HIER KOMT HET NOOIT MEER GOED!”

De vrouw trekt zich woest terug. Ze steekt gauw nog een middelvinger naar buiten en sluit het raam met een ferme klap. De mannen hebben lol.

“Maar, euh, je wou me iets vertellen over de Omgevingswet,” hervat de man in pak het gesprek.

“Ja, inderdaad, de Omgevingswet. Welnu, die komt eraan, zeggen ze. En als die er is, is dit wachten verleden tijd. Zeggen ze.”

(Meer weten over de Omgevingswet? Bezoek op 5 oktober De Dag van de Omgevingswet 2017, die de VVM met enkele partners organiseert)

 
Schuilen voor preutsheid
Geschreven door Joost   
woensdag 13 september 2017 16:12

Het regende klachten tijdens het openluchtconcert van de Deense metalband Volbeat in Eindhoven. Velen vonden zoveel volume tot elf uur ’s avonds op een doordeweekse dag te gortig. Diezelfde week speelden een paar punkbands voor een aanmerkelijk kleiner publiek in een Eindhovense kelder. Klachten bleven uit.

Naar het schijnt overschreed Volbeat de geluidsnormen niet en bovendien was het op de vastgestelde tijd gedaan. Niks aan de hand zou je zeggen. Omwonenden waren in de gelegenheid gesteld een nummer te bellen in geval van geluidshinder. De telefoon stond roodgloeiend. De punkbands maalden niet om decibels en niemand die het merkte.

Preuts

Dat ik hierboven een vergelijking maak met het optreden van een stel punkbands in een kelder is niet toevallig. Ik verwacht dat de kelder de komende jaren aan populariteit gaat winnen. Hoe meer je bovengronds aan banden legt, hoe meer er ondergronds gaat. Het doet me denken aan de Victoriaanse levenshouding die standhield tot de Eerste Wereldoorlog. Deze levenshouding stond bekend als zeer preuts. Ieder zinnig mens weet dat achter het masker van preutsheid hoeren en snoeren eerder regel dan uitzondering was. Arthur Schnitzlers komedie Reigen uit 1896 belicht de schaduwkant van de Victoriaanse preutsheid zeer levendig.

Sowieso heeft de kelder iets schimmigs. Zeg kelder en ik denk Dutroux. De Oostenrijkse regisseur Ulrich Seidl maakte in 2014 de documentaire ‘Im Keller’. Hierin volgt hij de activiteiten die enkele van zijn landgenoten in hun kelder ontplooien. Veelal zijn het bezigheden die mensen liever voor zich houden. Niet per se strafbare bezigheden, wel soms perverse.

Beknot

De kelder onttrekt bezigheden aan oog en oor, en is daarmee een plek waar gemakkelijker buiten de regels om te leven is. Tegelijk is ze een plek waarbinnen activiteiten gemakkelijker binnen de regels te houden zijn, met het oog op de nieuwe bovengrondse preutsheid.

In Nederland zijn het laatste decennium gruwelijk veel kelders gebouwd, niet alleen in de stad, ook in het buitengebied. “We mochten niet hoger bouwen en ook niet meer kuub bovengronds. Dus gingen we maar de grond in.” Zo gaat het argument van menig kelderbouwer die ik sprak. Mensen voelen zich in hun woonruimte beknot door gemeentelijke verordeningen en kiezen daarom voor een deels ondergronds bestaan. Tamelijk suf, ik weet het.

Particuliere kelders vind ik eng. Collectief gebruik van kelders vind ik okay. Snoeiharde punkrock in een Eindhovense kelder! Dit betekent dat punkrock terug is op de juiste plek en dat het weer broeit ondergronds. In 1980 zong The Jam: “And the public gets what the public wants / But I want nothing this societys got / I'm going underground.”

Er gloort een toekomst onder de horizon.

 
Rechtse tranen houden zeehond nat
Geschreven door Joost   
woensdag 06 september 2017 20:30

Nabij bezoekerscentrum Reidehoeve in Termunten is vanachter een flink houten schot op de dijk de ligplaats voor zeehonden te bekijken. “Ik tel er honderddertig!” fluistert een man verrukt. Hij kijkt net als ik door een van de gaten in het schot, dat geplaatst is om de zeehonden niet al te veel te verstoren. Voor zover ik kan beoordelen, werkt het.

Een paar dagen later, op de boot van Schiermonnikoog naar het vasteland, wijst de kapitein zijn passagiers via de intercom op een paar zeehonden aan bakboordzijde. De helft van de vijfhonderd passagiers spoedt zich naar het dek om een glimp van deze lief ogende zeezoogdieren op te vangen. Ik blijf zitten omdat er nog honderddertig op mijn netvlies staan. Terwijl ik daar zit, vraag ik me af of honderddertig veel is.

Tranendreiging

Vorige week werd bekend dat het ministerie van economische zaken plannen heeft om voor twee zandplaten,  de Engelschhoek bij Terschelling en de Kuipersplaat bij Schiermonnikoog, kijkers op afstand te houden. Ik weet niet hoe iemand anders het ervaart, maar ik word doorgaans snel moe van discussies naar aanleiding van zeehondennieuws, vooral vanwege de permanente tranendreiging.

De zeehond is een roofdier en staat daarom waarschijnlijk vrij hoog in de voedselketen. De aanwezigheid van dit zeezoogdier veronderstelt dus de aanwezigheid van andere organismen waarmee hij zich voedt. Toch is zijn aanwezigheid geen bewijs van een optimale biodiversiteit.

Goed gevulde netten

Een onderzoeker van het Waddengebied vernam onlangs van gepensioneerde vissers dat ze in hun jeugd bijna struikelden over de platvis tijdens het botprikken op de zandplaat. De onderzoeker had er in vele jaren misschien tien gezien. “Het is niet te geloven wat de visserij onder water aanricht. Door de sleepnetten is de zeebodem één grote zandvlakte geworden,” vertelde een andere vorser van het Waddengebied tegen de Groene Amsterdammer.

Mede dankzij Europese visquota hebben de tong en de schol zich in de Noordzee weer weten te herstellen, aldus deze onderzoeker. Niettemin ziet hij goed gevulde netten niet als teken van een gezond ecosysteem. “Er zijn bijvoorbeeld nauwelijks roggen, grote schelpdieren of kreeften te bekennen. Die horen hier ook gewoon te zitten.”

Ideologische verschuiving

Vorige week noemde ik het boek De Klimaatoorlogen van Harald Welzer. Dit boek vertelt over een onderzoek onder drie generaties Californische vissers die de vraag werd voorgelegd of de soortenrijkdom volgens hen was teruggelopen. De oudste generatie kende significant meer vissoorten. Opmerkelijk was dat maar tien procent van de jongste generatie geloofde dat de soortenrijkdom was afgenomen.

Welzer noemt dit sociaalpsychologisch verschijnsel shifting baselines (verschuivende referentielijnen). Mensen houden altijd de toestand van hun omgeving, die overeenkomt met hun levens- en ervaringstijd, voor de ‘natuurlijke’ toestand. Anders gezegd: men meent doorgaans dat wat nu is, altijd zo was.

Het begrip shifting baselines doet me denken aan het begrip politieke osmose dat Ewald Engelen onlangs gebruikte ter duiding van de recente ideologische verschuiving van de PvdA: “Als je geen benul meer hebt waarvoor je ooit bent opgericht, worden de doelen van je tegenstander vanzelf de jouwe.”

Hartendief

Özcan Akyol ziet een vergelijkbare verschuiving. Hij stelt in het AD dat rechts het nieuwe politieke correct is. “Op een organische manier is de samenleving zodanig veranderd dat we linkse mensen kunnen betichten van politiek correct zijn, terwijl iemand er in werkelijkheid pas écht bij hoort als hij zich – luid en duidelijk – achter alle conservatieve standpunten schaart, het liefst zonder de nuancering die soms broodnodig is.”

In al zijn eenvoud en concreetheid steelt de zeehond de harten van rechts. Biodiversiteit is een complex onderwerp en zal daarom in hoofdzaak een linkse hobby blijven. Een zieke of geplunderde zee dwingt de zeehond aan land te gaan alwaar rechtse tranen het dier tegen uitdrogen zullen beschermen. En de zee dan? Ach, die wordt nu al met de dag groter, die redt zich wel.

 
Ramptoerist
Geschreven door Joost   
woensdag 30 augustus 2017 20:16

Zonder de handen uit de mouwen te steken stond een aanzienlijk deel van mijn vakantie in het teken van het milieu. De week voordat MilieuFocus met zomerreces ging de bezem door het archief. Bijna vergeten boeken kwamen onder het stof vandaan. De Klimaatoorlogen uit 2008 van hoogleraar sociale psychologie Harald Welzer maakte indruk en is na tien jaar nog even actueel.

Harald Welzer werd door sommigen van beunhazerij beticht. Want wat heeft een sociaal psycholoog nu eenmaal te zeggen over klimaatverandering. Een onterechte aantijging aangezien Welzer de sociale gevolgen van klimaatverandering belicht. Deze gevolgen zullen ingrijpend en waarschijnlijk gewelddadig zijn, zoals ze dat in het recente verleden al waren. Vanwege het te verwachten geweld koos Welzer de titel De Klimaatoorlogen.

Nare smaak

Eigenlijk is het een heel naar boek. Geen spaander van de mens blijft heel. Ik ervoer het als een confrontatie met mezelf als mens. Toch smulde ik ervan, wat een tweede confrontatie is. Ik smulde niet van de ellende, bijvoorbeeld in Darfur, waarover de auteur uitgebreid schrijft. Welzer maakte eerder al naam als onderzoeker van de Holocaust. Hij legde zich toe op de studie van sociale processen. Sociale processen zoals die werkzaam waren in aanloop tot en tijdens de Holocaust kunnen zo weer gebeuren. Waarom smulde ik dan? Welzer laat me met zijn betoog iets zien wat ik niet eerder zag, en wellicht niet durfde te zien. Daarbij bekeek ik dankzij dit boek het landschap van mijn vakantie als het product van de relatie tussen mens en leefomgeving.

Veenkoloniën

Ik verbleef in de Veenkoloniën in Oost-Groningen. Wat ooit moeras was is verveend. De turf ging in rook op. De vele kanalen waarover de turf naar elders werd vervoerd, hadden tegelijk de waterstand verlaagd en gebied geschikt gemaakt voor akkerbouw. Het stro dat vrijkwam bij de graanteelt werd verwerkt in strokarton. De aardappels tot aardappelzetmeetproducten. In het lege vlakke land zijn nog veel strokarton- en aardappelverwerkingsfabrieken te zien, vele in staat van verval. De omvangrijke industrie trok er weg, wat de welvaart in het gebied niet ten goede kwam. Zonder mest zou de bodem daar al een eeuw of langer geleden zijn uitgeput. Nu drijfmest, uit andere delen van Nederland, niet meer op het land mag, maar erin geïnjecteerd moet, begint de schrale aarde te stuiven.

Twee toeristen

De combinatie van uitgeputte bodems en klimaatverandering kan tot sociale onrust leiden en leidt zeker tot sociale malaise. The Dust Bowl is er een voorbeeld van, net als de verwoestijning in Soedan. Fietsend door de Veenkoloniën viel me naast leegstand het achterstallig onderhoud van veel huizen op. Iets verder naar het oosten, in de streek op de zandrug die Westerwolde heet, waren de tuinen opvallend groener en stonden de huizen beter in de verf. Een man uit Muntendam noemde mij en mijn vriendin de enige twee toeristen in zijn Veenkoloniën. Toch genoot ik van mijn vakantie.

 
<< Start < 1 2 3 4 5 6 8 10 > Einde >>

Pagina 8 van 64

Oude columns
Bodemvreemd, niet wereldvreemd
Joost
De fik erin
Joost
Ga je mond spoelen
Joost
Dun door de broek lopen
Joost
Om giftig van te worden
Joost
Milieu-racisme gaat mij dus ook aan
Joost
Pure verspilling is mooi
Joost
Zwartgeblakerde schapen
Joost
Scooter in de huiskamer
Joost
Laffe vegetariër
Joost
De milieuzone als moderne stadsmuur
Joost
Vertragingstactiek
Joost
Sleepnetwet voor spookvistuig
Joost
Durfdetaillisten
Joost
Aanschaffen en meteen vernietigen
Joost
Groene stroom en blauwe regen
Joost
Participatie is niet nodig
Joost
Erwtensoep zonder worst
Joost
Tovenaars en profeten
Joost
Arbeidsomstandigheden en milieu
Joost
Conservatieve destructie
Joost
Een groot goed
Joost
CO2 is afval
Joost
Milieu-onverschillig en klimaatneutraal
Joost
Beerput Nederland in de klas
Joost
De mens als brandstof
Joost
Netwerken met de natuur
Joost
Ongestoord seksen
Joost
Waarom toch zo somber?
Joost
Een smeuïge bodem voor nieuwe politiek
Joost
Innovatie en vernieuwing
Joost
Minister van milieu
Joost
Een pelletje meer of minder
Joost
Alle plastic plakplastic
Joost
Wees voorzichtig met afvinken
Joost
Zorgeloos bouwen
Joost
Schuilen voor preutsheid
Joost
Rechtse tranen houden zeehond nat
Joost
Ramptoerist
Joost
Rechtvaardigheidskatalysator
Joost
De varkenshouderij is geen augiasstal
Joost
Welkom in de eeuw van de batterij
Joost
Waar van onwaar scheiden
Joost
Wat er na de NAM komt
Joost
Auw! De pijn van het doen
Joost
Meer Galliërs op de markt
Joost
Schokkend oud nieuws
Joost
Aardgasvrij koken
Joost
De jacht beter dan de vangst
Joost
Oorlog als oplossing?
Joost
Kilometerminderen
Joost
Brief aan de mensheid
Joost
Pimp uw park met een tijger
Joost
Een intellectuele survivalkit
Joost
Wekelijks een dozijn kroketten
Joost
Leven van afval dankzij EU
Joost
Vervroegde groene lente
Joost
De politiek heeft toekomst
Joost
Groenhemden aller landen, verenigt u!
Joost
Een verwend ettertje met weinig omhanden
Joost
Wat de dieren ons vertellen
Joost
Geen euforische cowboys voor ons
Joost
De inhoud van een stofzuigerzak
Joost
‘Beter dan biologisch’
Joost
Eerst Duitsland en dan wij
Joost
Herrie, de stille sloper
Joost
Prijsvechters
Joost
Verpot uw geest
Joost
Afvalparadox
Joost
Kilometerknallers
Joost
Een buitenlichamelijke ervaring
Joost
Duurzaamheid is stug doorfietsen
Joost
De factchecker als virusscanner
Joost
Inspirerend springtij
Joost
Water als wijn drinken
Joost
CETA maakt de kop gek
Joost
Landbouwcrisis blijkt trend
Joost
Rubber van biologische teelt
Joost
Bloedluxe
Joost
Een cultuuroorlog bedreigt de bij
Joost
Ongewenste organismen
Joost
De aarde in de beklaagdenbank
Joost
TTIPje tarten
Joost
Rekenen met asbest
Joost
Meer vee, minder ammoniakuitstoot?
Joost
Het belang van politieke ongelijkheid
Joost
Rechts verlakt het volk
Joost
Blaathaag
Joost
Kennis dus
Joost
Een smartwatch voor veilig werken
Joost
Het QWERTY-effect van salderen
Joost
Het milieu is gesetteld
Joost
Meanderen
Joost
Het is lekker slapen op een waterbed
Joost
Duurzame vrijheid
Joost
Lekker stoken
Joost
Pieken en dalen
Joost
Begrijpelijk, maar statistisch nonsens
Joost
Een gezond investeringsklimaat
Joost
Kom mee naar buiten allemaal
Joost
Amor Mundi OK, maar hoe?
Joost
Oekraïense milieuorganisaties gebaat bij een “ja”
Joost
Gissen naar duurzaamheid vissen
Joost
Plasticsoepontkenners
Joost
De moed van een milieucolumnist
Joost
Accu’s in de groenbak
Joost
Alle politiek milieupolitiek
Joost
Obama’s klimaatplan of plan B
Joost
Een fusie van vrije radicalen
Joost
Een banvloek op hormoonverstoorders
Joost
Theater aan de kust
Joost
Wie de bal kaatst ...
Joost
Mais onder invloed
Joost
To split or not to split
Joost
Gouden bergen afval
Joost
De waarheid achter klimaatverandering
Joost
Sinterklaastip: geef de politiek een ideaal
Joost
Tegen Verzuiling 2.0
Joost
Klimaattop mist fundament
Joost
Heel weinig heel lang
Joost
‘I love fossil fuels’
Joost
Kill all cowboys
Joost
De wereld als aanrecht
Joost
Paalzitten met natuurfanaten
Joost
Boer-zoekt-vrouwnatuur
Joost
De week van het absurde
Joost
Herfstkleuren
Joost
Geestdriftig pionieren
Joost
De wave voor een nieuwe dienst
Joost
Duurzame onafhankelijkheid
Joost
Vakantiewoede
Joost
De handdoek in de ring
Joost
Festivalitis zegt de knorrepot
Joost
Een reservaat voor jagers
Joost
Varkens en energie van eigen bodem
Joost
Het voordeel van Monsanto

Joost
De intellectuele levendigheid van Minnesma
Joost
Achterdocht is goed, reuring is beter
Joost
Komkommertijd is een utopie
Joost
Mens, durf conservatief te zijn!
Joost
Overheid, trek die knip!
Joost
Zwexit of exit zwarte walm
Joost
Handel tot de dood ons scheidt
Joost
Aandacht voor asbest niet relevant
Joost
Broedparasiet of toch maar niet
Joost
Niets zo veranderlijk als het klimaat
Joost
A penny for a kiss

Joost
Stoken zonder gas
Joost
Weing afval? Dat komt u duur te staan
Joost
Heropen de mijnen en slaap zacht
Joost
Bedankt, Groningen!
Joost
Goed leiderschap vereist oogkleppen
Joost
Keukentafelgesprek met verbale radicalen

Joost
Anders denken dankzij dieren
Joost
Voedingsbodem voor wereldkeuken
Joost
Kerstgedachte: de wapens van Marianne Thieme
Joost
Het meest urgente milieuprobleem
Joost
Energie op de bon
Joost
Taakstraf voor milieudelinquenten
Joost
TTIP: meer handel en toch nog zuivere lucht
Joost
Van e-nose naar geurtherapie
Joost
De vruchtbare aarde van een treinrit
Joost
Een make-over met DDT
Joost
Zaad: software of open source?
Joost
Een toupet van varkenshaar
Joost
De grote schoonmaak als verdienmodel
Joost
Bloeddorst of eco-management?
Joost
Doe het lekker zelf
Joost
Marketing laatste troef voor vergroening
Joost
Maakt Merkel werkelijk verschil?
Joost
Klimaatdemonen
Joost
Haastige spoed is zelden goed
Joost
Vieze praatjes voor een schone planeet
Joost
Als klessebessen kissebissen wordt
Joost
Al dat gezanik over leiderschap
Joost
Uitleg: we ontpolderen voor onze veiligheid
Joost
Major Tom zoekt contact
Joost
Hoop voor maniakken van de voortplanting
Joost
De gekte van de consument
Joost
Productief schisma tussen pleitbezorgers duurzaamheid
Joost
Een Landbouwwende: wie durft?
Joost
Mijn druiven voor een betere wereld
Joost
Deel je leven met hondstrouwe gadgets
Joost
Binnenste buiten
Joost
Duurzame journalistiek
Joost
Restverontreiniging eindelijk vrij
Joost
Oppotten als oplossing voor schaarste
Joost
De adem van Hades
Joost
Een kwestie van winnen
Joost
Biologica: durf dom te zijn
Joost
Natuurliefhebber
Joost
Toonzetting
Joost
Biedt zich aan: persoonlijke duurzaamheidscoach
Joost
Out of the box handelen
Joost
Zwarte rook achter groene gezichten
Joost
De aarde is geen bol
Joost
Meer ecologie in economie
Joost
Genoeg is genoeg
Joost
De robotificatie van het milieubedrijf
Joost
Realisten en illusionisten
Joost
Geestverruimend asbest 
Joost
Bloeden
Joost
Hoe schoon ons gedrag
Joost
Onbewuste landbouw
Joost
Links begint, rechts wint
Joost
Het ministerie van DOGMA
Joost
Vertederd de wereld verbeteren
Joost
Acteurs op het wereldtoneel
Joost
De kleine groene vijand
Joost
Groenste Partij
Joost
Zomerfeesten
Joost
Sanering van het geweten
Joost
Over liefde en andere feiten
Joost
Jampotglazen
Joost
Rampen en crises zijn onnodig!

Peter van Doesem, Denios
Duurzame voeding bestaat niet!
Joost 
Lammetjesdag in milieuland
Joost
Wij willen ijsvrij!
Joost
Milieu is emotie
Joost
Gezond wantrouwen
Joost
Milieunieuws voor dovemansoren
Joost
Over groene robots en debaterende clowns
Joost
Veen brandt niet meer
Joost
Een alternatief kerstdiner
Joost
Boeren in een kooitje: aaibare duurzaamheid
Joost
Maatschappelijk Verantwoord Hockeyen
Joost
Occupy Unilever

Joost
Welkom in de ecokerk
Joost
Milieubeweging opnieuw in kinderschoenen
Joost
Een stad waar fietsen voor het grijpen staan
Joost
Milieugoeroe blijkt artiest
Joost
De rust van verklaringsmodellen
Joost
Milieuvakantie
Joost
PPP: Ping Ping Profit
Joost
Pleidooi voor de vroeggeboorte van het ware gezicht

Joost
Economische groei als fetisj van een hozende regering

Joost
Zonder Goliath geen David

Joost
Gifzooi
Joost
Risico is kans maal effect

Joost
Wie bewaakt de waakhond?
Joost
Evel Knievel en de angst voor leegte
Joost
Bij winst het verlies nemen

Joost
Lachen met regels
Joost
Zij die de zon willen, groeten u
Joost
Vermageren met Melanie Schult van Haegen-Maas Geesteranus
Joost
Access for all

Edwin Timmers
Doe eens iets geks (2)

Joost
Geen gevaar voor de volksgezondheid!
Joost
Ik wil duidelijkheid, geen windhandel!
Joost
Kabinet is met 130 km/uur blik op de weg kwijt
Mr. M.C. Kroon
Rutte 1: de zichzelf schrijvende column
Joost
Pareto likt zijn vingers af bij Rutte
Joost
Rutte 1: animal cops en dooie mussen
Joost
Nederland kan zonder milieubeleid!
Joost
De factor 'tijd' en een ongelooflijk slecht milieuboek
Joost
Geen nieuws voor de Prius-rijder (pleidooi voor een betrouwbare overheid)
Joost
De Partij voor de Toekomst en MSD/Organon
Joost
De duurzaamheidsles van Ajax
Joost
Beste politici, de toekomst wacht
Jos van der Schot
Hoe duurzaam zijn de Tweede Kamerverkiezingen?
Ton Ceelie
Lood om oud ijzer?
Martin Kroon
De duurzaamheid van verduurzaamd hout
Edwin Timmers
Vergroening
Wietske ter Veld
Tijd voor de politiek om wetenschap serieuzer te nemen
Bart Verheggen
Maar opa, milieupolitiek ís realpolitik!
Edwin Timmers
Ik start de Partij voor de Toekomst
Joost
Balkenende 4 en pijnboompitten
Joost
Maria van der Hoeven: de kip of de kat?
Joost
Opleuken leidt tot afzeiken
Joost
Cramer weg, niks aan de hand
Joost
Bent u voor of tegen het klimaat?
Joost
De catwalk van Camiel Eurlings en Doutzen Kroes
Joost
Ideetje voor Eurlings
Joost
Lachen met Charlie Aptroot
Joost
Kopenhagen: laten we niet overdrijven
Joost
Een eerlijke bank!
Joost
Het lijkt wel crisis!(2)
Joost
Mini-pleidooi tegen nieuwe kerncentrales
Joost
Het lijkt wel crisis
Joost
Noise for boys
Martin Kroon
Afzakkende broeken, boerenverstand en de Grondwet
Joost
Over het christendom en fossiele brandstoffen
Joost
Scheurlings
Martin Kroon
Wie heeft er gelijk over klimaatverandering?
Bart Verheggen (ECN)
In de rij
Team ECO-job
Omgevingsvergunning: politieke moed gevraagd!
Kees de Graauw (MILON bv)
Slim geldgebruik
Herman Jan Wijnants (VVM)
Nieuw ministerieel elan ('Ga zo door!')
Joost
MVO, de crisis en mijn ego
Joost
Hoezo voorbarig? (Hartekreet aan de minister)
Joost
Machtsspelletjes en leermomenten (over Haags gekonkel)
Joost
Aan de Commissie Verantwoording Jaren '80
Jaap Jelle Feenstra (voorzitter VVM)
Gesubsidieerd actievoeren: kan dat?
Joost
Duyvendak: gerechtigheid of hypocrisie
Joost
Kan milieubeleid de kool en de geit blijven sparen?
Joost
Niet oude auto's, maar rijgedrag en doorstroming aanpakken
Martin Kroon
Idealisme, realisme, pragmatisme en... ‘struisvogelisme'
Jos Dingemans
Jerrycans in Zandvoort
Bart Arentz
‘Klimaatsceptici': ver verwijderd van de werkelijkheid
Bart Verheggen (ECN)
Nederland is niet meer te handhaven
Robert van Heeswijk (Milon)
Generatiekloof biobrandstoffen niet zo groot
Jan Ros (Planbureau voor de Leefbaarheid)
Biobrandstoffen: hebben we de luxe van een keuze?
Jan Willem Erisman (ECN)
Biomassa: droom of drama?
Jaap Jelle Feenstra (voorzitter VVM)
Duurzame ambities: vloek of zegen?
Stefan van Tongeren (HAS KennisTransfer)
Doe eens iets geks! (de benadering van het vak)
Joost
Diesel goed voor CO2: milieumythe nr. 1
Martin Kroon
Milieubeleid hoort proportioneel te zijn
Onno Hoes (gedeputeerde Noord-Brabant)
Geen Raad van State
Robert van Heeswijk (Milon)
De afvalstof als kameleon
Boukje Jongedijk-Eijsink (namens Kluwer)
Milieu: speelbal van de politiek
Team ECO-job
Wie neemt het voortouw? Wie dient zich aan?
Rachel Heijne, directeur VVN
De Omgevingsvergunning: wie krijgt de gebakken peren?
Joost
De macht en onmacht van Milieudefensie
Joost
Aan de slag met het MVO-convenant!
Joost
De mist in met duurzame energie
Joost
Door een roze bril (wensen voor 2008)
Joost
Weg met de Wabo!
Joost
Borrelpraat als belangenbehartiging (Milieudefensie en VNO-NCW)
Joost

 

Video van de week

Video van de week

Schermafbeelding 2018 06 27 om 14.13.52

Boyan bedacht opruimsysteem voor plastic

Partners

  • Partner van MilieuFocus
  • Partner van MilieuFocus
  • Partner van MilieuFocus

Nieuwsbrief


Boek van de week

psychology 120Susan Clayton Christie Manning
Psychology and Climate Change

''The book lays out the clear relevance of psychological phenomena to perceptions, impacts and behavior''
Lees verder

Agenda algemeen

No current events.

Realisatie door WELLdotCOM - ICT Solution Provider & Joomla! Professionals