Home Columns algemeen

Algemeen
Oorlog als oplossing?
Geschreven door Joost   
woensdag 17 mei 2017 23:16

“Het moest maar weer eens oorlog worden.” Dit zei mijn oma als ze vond dat de jeugd leefde alsof vrijheid iets vanzelfsprekends is. Leven in oorlogstijd doet mensen het kleine weer waarderen en laat ze een toontje lager zingen. Ik heb nooit een oorlog meegemaakt. Het valt me op dat oorlog terug is in het vocabulaire van menig opiniemaker. Opnieuw beginnen, wederopbouw zonder oorlog, kan dat?

Ik bezocht een hipsterfeest. Jongemannen met baarden en bretels over hun witte overhemd dansten op opwindende ‘zwarte’ muziek uit de vijftiger jaren. Het feest vond plaats in een oud industrieel complex. Veel baksteen aan de buitenkant en binnen flink wat restanten van obsolete grove techniek. Wat tegenwoordig hip is bij de voorhoede is eigenlijk oude koek.

Weerstand

Ik verbaas me over de weerstand tegen de huidige generatie windmolens. Ze zouden lelijk zijn en als zodanig het landschap verknallen. Nog nooit heb ik iemand iets vervelends horen zeggen over oude windmolens.

In een museum raakte een bronzen sculptuur van Alberto Giacometti me. Deze kunstenaar werd wereldberoemd met zijn bronzen sculpturen van iele mensfiguren. De mens teruggebracht tot zijn laatste nog herkenbare vorm. Nog één reductiestap en er is geen mens meer. Tegelijk zijn Giacometti’s mensfiguren elegant in bescheidenheid. Net als de nieuwe windmolens. Ze eisen niet veel, zijn niet opzichtig.

Nieuwe werkelijkheid

Vergelijk de elegantie van de huidige generatie windmolens met de dikbuikige plompheid van de oude. Vergelijk de nieuwe windmolen als energiecentrale met de oude energiecentrale. Heeft u ooit een energiecentrale bekeken? Vindt u ze mooi?

Oude technieken worden geassocieerd met ambacht en daarom gewaardeerd als goed. Een misvatting. Vergaap je eens aan het binnenwerk van moderne machines en besef dat daarvoor veel kennis en vakmanschap nodig is. Alle technische ontwikkeling loopt uit in elegante, fijne, zachte en vloeiende lijnen. Vergelijk de eerste treinen met de TGV.

Maar goed, ik haal oude koeien uit de sloot. De weerstand tegen de nieuwe generatie windmolens is geluwd. We schikken onszelf in de nieuwe werkelijkheid. Een stukje idealisme lost daarmee op.

Pittige boodschap

Maar er is nog idealisme genoeg, zegt Dick Veerman van Foodlog. Hij schreef een pittige blog over de roep om groenere ambities van een nieuw kabinet. Veerman doopte zijn pen in cynisch realisme, zoals hij het zelf zegt in een ‘comment’ op zijn blog.

Veerman prijst het idealisme van Wijffels, die niet denkt dat de markt de duurzaamheidsvraagstukken oplost en daarom pleit voor een nieuwe economie. Tegelijk vraagt Veerman zich af hoe die nieuwe economie er moet komen. Want, zegt hij, Nederland is volkomen afhankelijk van vrije wereldhandel, maar de wereld is niet afhankelijk van Nederland. We zullen dus moeten leveren wat de wereld vraagt, ook als dat niet-duurzame producten zijn. Veerman: “Onze bereidheid is het gevolg van onze afhankelijkheid.”

“Alleen een groteske daad - oorlog - kan die oude wereld [lees: huidige economie] overtuigend stuk maken.” Zo sluit Veerman zijn boodschap af. Oorlog als een vernietigende bevrijding van een destructief economisch systeem. Een pittige boodschap.

 
Kilometerminderen
Geschreven door Joost   
woensdag 10 mei 2017 19:46

Een korte vakantie. Een paar dagen Bazel en een stel in München. De terugreis was langer dan ik dacht. Ik ben geen kilometervreter. Bijna 800 kilometer op een dag is veel, zeker nu de oosterburen zo ontzettend veel aan de weg werken. Thuis las ik dat zelfs in Autobahnland nummer 1 onderhoud en uitbreiding van het wegennet politiek is. 

Gesloopt, zo stapte ik thuis uit de auto. Filerijden vergt veel van een bestuurder. Misschien had ik de afstand in twee dagen moeten rijden. “Misschien had je beter hier wat kunnen rondfietsen dan daar in die steden,” schamperde mijn buurman terwijl hij toekeek hoe ik mijn fiets de auto uit wurmde. Zijn stelling: hoe langzamer je reist, hoe meer je ziet. “Dus de goedkoopste en minstens zo indrukwekkende vakantie beleef ik als ik me tijgerend naar de Jumbo beweeg,” beet ik terug. Hij lachte en zei dat dat inderdaad zo was. “Bovendien kost een nieuwe spijkerbroek minder dan een volle tank. En produceert minder fijnstof.”

Wende op wende

Duitsland investeert de komende vijftien jaar 270 miljard euro in haar infrastructuur. Uit linkse hoek komt kritiek: het project zorgt voor nog meer verkeersbewegingen en schuift milieuvriendelijke alternatieven op de lange baan. Links pleit voor een ‘sozial-ökologische Verkehrswende’. Kan Duitsland nog een Wende aan? Ik moet u het antwoord schuldig blijven. Wel weet ik dat Wende een welkom concept is: eenmaal in de wereld geroepen is het gemakkelijk te hergebruiken. Nederland kan wel een paar Wendes gebruiken.

“Ook in Nederland was er afgelopen week goed nieuws wat de investeringen in infrastructuur betreft,” juichte een vrachtautobestuurdersplatform vorig jaar. Voor deze truckers is infrastructuur een synoniem voor autosnelweg. Verkeersremmende constructies (drempels) vallen echter ook onder infrastructuur, net als fietspaden en busbanen. We zijn allemaal infrastructuurgebruikers. De een per fiets of te voet, de ander per auto (of tijgerend). Daarom is infrastructuur politiek.

Goedkope kilometers

Heeft investeren in de uitbreiding van het wegennet zin? Volgens het demissionaire ministerie van Infrastructuur en Milieu wel, een noodzaak zelfs. De Loendersloot Groep, een adviesbureau voor verkeer en mobiliteit, ziet het 'wegasfalteren' van files niet als oplossing voor het mobiliteitsvraagstuk. “Alleen al vanwege de gevolgen voor de gezondheid en leefbaarheid.”

De BREVER-wet zegt dat ieder mens altijd een vrijwel constante hoeveelheid van zijn tijd besteedt aan reizen. Maar in die tijd gaat men wel grotere afstanden afleggen doordat de vervoersmiddelen sneller worden en de infrastructuur verbetert en toeneemt. Simpel gezegd: meer wegen, meer kilometers. Ook het goedkoper worden van kilometers speelt een voorname rol in de toename van de mobiliteit. Goedkoper? Ja, kijk maar naar het vliegverkeer.

Geheid een hit

Interessant was een gesprek met Bas Eickhout (D66) op de radio. De interviewer stelde dat een volledig bezet vliegtuig – dat bijvoorbeeld op Napels vliegt - minder CO2 uitstoot dan de auto’s die nodig zouden zijn om hetzelfde aantal personen naar dezelfde plek te vliegen. De interviewer wou ermee aangeven dat vliegen zo slecht nog niet is. Hij vergat gemakshalve te zeggen dat door het goedkoper worden van vliegreizen meer mensen gingen vliegen. Zouden al deze mensen dezelfde afstand met de auto moeten reizen, zouden velen dichterbij huis blijven. Tien uur achter het stuur is geen sinecure. 

Er lijkt geen houden aan, de Nederlandse infrastructuur slibt dicht. Tenzij tijgeren de toekomst wordt. Vakantie in eigen land wordt daardoor geheid een hit.  

 
Brief aan de mensheid
Geschreven door Joost   
woensdag 26 april 2017 21:54

Ter gelegenheid van de Dag van de Aarde schreef Koert van Mensvoort een brief aan de mensheid. Ik ontving deze in fysieke vorm: een aan weerszijden bedrukte strook papier van bijna een meter lang. Een flinke lap tekst die het lezen zeker waard is. Sterker nog, het is een belangrijke tekst, een pleidooi voor technologische verandering die de menselijkheid vergroot.

“We moeten de mens niet langer duiden als de anti-natuurlijke soort die de natuur slechts bedreigt en elimineert, maar als een evolutionaire katalysator.” Dit schreef Koert van Mensvoort jaren geleden. De mens als evolutionaire katalysator, hierin zit al iets ongemakkelijks: de mens die vanaf de zijlijn en louter als katalysator een autonoom evolutieproces beïnvloedt. Kan dit evolutieproces zonder de mens?

Parasitaire techniek

Van Mensvoort noemt de relatie tussen de mens en technologie co-evolutionair – zonder techniek geen mens en zonder mens geen techniek. Maar, zegt hij, in iedere co-evolutionaire relatie bestaat het risico dat deze parasitair wordt. “Technologie heeft ons nodig om zich te verspreiden en voort te planten.” We lopen het risico in een situatie te komen waarin wij onze technologie dienen, waarin de technologie op ons parasiteert. Het volgende voorbeeld van Van Mensvoort roept een wereld vergelijkbaar met die in de speelfilm The Matrix:

“Het ultieme schrikbeeld is dat u als mensheid uiteindelijk nog slechts het seksorgaan bent dat een groter technologisch organisme nodig heeft om zich voort te planten en te verspreiden. Een dergelijke inkapseling van leven binnen een groter organisme zien we vaker in de natuur; denk bijvoorbeeld aan de bacteriën die binnen onze darmflora allerlei nuttige taken verrichten. Zijn we straks nog slechts de microben in de maag van een technologisch organisme?”

Zieke netwerken

Dit wil Van Mensvoort niet en daarom pleit hij voor een humane technologie en richtte hij Next Nature Network op. Ik vind zijn ‘brief aan de mensheid’ erg mooi omdat ze getuigt van creatief denkvermogen. Zijn betoog is genuanceerder dan de gemiddelde vooruitgangsdenker die in technologie sec, dus zonder de menselijke factor, een panacee ziet. Technologie en natuur staan dichter bij elkaar dan we denken. De mens is nodig om technologie binnen het culturele domein te houden. Elders licht Van Mensvoort ook dat helder toe:

“Cultuur is dat wat we beheersen. Onder natuur vallen de zaken die een autonome kwaliteit hebben en buiten de macht van de mens vallen. In deze nieuwe indeling behoort een kastomaat tot de culturele categorie, terwijl we computervirussen als een natuurlijk fenomeen zijn gaan beschouwen. […] We spreken van natuur omdat het functioneert als natuur, ook al is het niet groen. Menselijk handelen is zelf geen natuur, maar kan wel natuur veroorzaken, echte natuur in al zijn functioneren, gevaren en mogelijkheden.” 

Mijn laptop bezweek onlangs opeens. Het apparaat was al enige tijd ernstig ziek, wist de expert die de autopsie uitvoerde. Ik was alles kwijt. “Is het virus nu ook dood,” vroeg ik de expert. “Nee, dat houdt zich op in netwerken en zolang die er zijn, kan het slachtoffers maken.”

 
Pimp uw park met een tijger
Geschreven door Joost   
woensdag 19 april 2017 08:31

De tijger heeft de beste assets, beweert het management van Natuurpark De Goereese Ondermaat. Kinderen genieten van zijn bloeddorstige skills. Dat andere parken zo hun zwakke herten gemakkelijk kwijt kunnen, is niets anders dan een win-winsituatie. “En hij was niet eens zo heel duur,” bekent de CEO, die zijn zieltogende park dankzij de roemruchte jager tot een sterk merk wist om te vormen.   

Lange tijd gold de wolf, de filosoof onder de viervoeters, als beste kanshebber. Maar omdat dit dier een broertje dood aan grenzen heeft – het laat zich niet houden – moest men op zoek naar een alternatief. De wolf is het huilen vergaan. “Het Nederlandse denkkader is me te nauw,” proestte de grijze vrijbuiter in een recent interview.

Het verbaast niemand dat de rode rat de kant van de wolf kiest. Experts menen dat het samenspannen van deze twee de mogelijkheid tot consensus ondermijnt. Vanaf volgende week zet men daarom het gedomesticeerde en met neoliberale trekjes ingefokte wilde zwijn in om de rode rat te bejagen. De wolf wordt voorlopig nog getolereerd, op voorwaarde dat hij bereid is de taal van zijn verblijfsgebied te gaan spreken.

Blije das

Belevingsregio De Graatmagere Vlakten gokte op competitief voordeel met het invliegen van twee panda’s. Helaas stimuleerde de Hollandse grijze lucht de depressieve inborst van deze real-life-knuffels. Ze verwaarloosden zichzelf al snel; het kenmerkende wit van hun vacht werd smoezelig met als gevolg dat bezoekersaantallen kelderden. Dit overigens tot vreugde van de das.  

Tijgers zijn aartslui en ijdel: ze laten zich graag bekijken. In die zin passen ze perfect in onze cultuur. Daarbij symboliseert hun gestreepte vacht de geframede diversiteit van onze natie. Toch zijn er tegengeluiden. Kritische consumenten willen geen tijgers; ze zouden niet inheems zijn. “Onzin,” zegt topman Zevernek van cultuurpark De Botlek. “Heel lang geleden zwierf hier de sabeltandtijger rond en bovendien huisvesten we de tijgermug.” Zevernek verdiende zijn sporen in de etaleursbranche. “Branding is my middle name!”

Stoer bos

“Duinen doen het goed,” zegt Marloes Brul. Sinds haar aantreden als übermanager van Natuurtuin De Holle Eik, het laatste stukje nationaal oerbos, loopt het storm. “We hebben de meeste bomen gerooid en overal de humeuze toplaag verwijderd. Duinen ontstaan zo als vanzelf. Dit is een kostenbesparing van jewelste omdat we er eerder vanuit gingen dat we duinen van elders hierheen zouden moeten verplaatsen. De kostenbesparing stelde ons in staat ons bezoekerscentrum met een factor tien te vergroten. Hiermee is ruim de helft van het park overdekt. De huidige 3D-tentoonstelling ‘Oerbos, ooit een stoer bos’ is een instant succes, net als onze voortreffelijke latte macchiato en de scherp geprijsde vogelhuisjes van eikenhout uit eigen tuin.”

“Alleen als je mensen in je park onderbrengt, stijgen de bezoekersaantallen,” lispelt een tuinkabouter in ruste desgevraagd. “Mensen kijken toch het liefst naar elkaar.” Dertig jaar schoffelde dit kleinmens in de Efteling, veruit het groenste park van Nederland.

 
Een intellectuele survivalkit
Geschreven door Joost   
woensdag 12 april 2017 15:38

Socrates vergeleek zichzelf met een horzel die luie paarden steekt. Horzels zijn irritant, we zijn ze liever kwijt dan rijk. Horzels houden je scherp. De begrippen van filosoof Isabelle Stengers steken als de vragen van Socrates.

In 2009 publiceerde Isabelle Stengers In Catastrophic Times: Resisting the Coming

Barbarism. Een boek over de nefaste effecten van het kapitalisme op de aardse gebeuren. De filosoof gebruikt James Lovelocks begrip Gaia, waarmee de aarde als een ‘being’, een levend wezen, wordt voorgesteld. Het kapitalisme in relatie tot Gaia heeft ons, volgens Stengers, een nieuw tijdperk binnen geleid:

“In short, in this new era, we are no longer only dealing with a nature to be “protected” from the damage caused by humans, but also with a nature capable of threatening our modes of thinking and of living for good.”

Samen verdrinken

Extreem weer, hoog water, droogte, kortom: de grillen van Gaia dringen irreversibel steeds dieper onze levens binnen. Groene groei ziet Stengers als logische kapitalistische vervolgstap en daarom zeker niet als het model voor de redding van de aarde. Wie daarin gelooft, begaat dezelfde fout als de kikker in de onderstaande fabel, waarin de schorpioen niet anders dan naar zijn natuur kan handelen.

“The frog agrees to carry a scorpion on his back across the river. If the scorpion stung him, wouldn’t they both drown? And yet the scorpion stings him, right in the middle of the river. With his last breath the frog murmured “why?” to which the scorpion, just before sinking,

responded: it’s in my nature, I couldn’t help doing it.”

Helse alternatieven

Heel fraai en bruikbaar is Stengers’ begrip ‘infernal alternatives’. Feitelijk niets anders dan een retorische truc waarmee de waaier aan mogelijkheden wordt ingeperkt door een situatie voor te stellen als een sterke keuze tussen slechts twee opties. De ene optie is rampzalig en de andere verantwoord, de keuze van een ‘weldenkend’ mens. De verantwoorde keuze komt niet toevallig altijd voort uit de marktfundamentalistische ideologie in dienst van het kapitalisme. Stengers geeft in haar boek een paar voorbeelden, maar het mooiste voorbeeld gaf Halbe Zijlstra vorig jaar met betrekking tot de klimaatwet:

"Als we in Nederland meer gaan doen dan in de rest van de wereld, dan zal het eindresultaat zijn dat er in Nederland bedrijven naar andere landen vertrekken, waar ze meestal milieuonvriendelijker gaan produceren. Dan is het resultaat dat Nederland armer wordt, en de wereld nog steeds warmer."

Zijlstra geeft twee opties. De eerste pleit voor doorgaan zoals te doen gebruikelijk en de tweede is infernaal, want armoede. Een vergelijkbare binaire keuze werd Griekenland enige jaren geleden voorgelegd: of jullie aanvaarden de harde besparingseisen van de trojka, of jullie land zal in totale chaos ontaarden.

In Catastrophic Times: Resisting the Coming Barbarism verrast door de enorme diepgang – om deze te ervaren, moet het kleine werk echter wel van kaft tot kaft gelezen worden. Stengers komt niet met oplossingen, maar schetst wel wat nodig is om met Gaia om te gaan nu ze bij ons in komt wonen. Misschien is dit werk niets minder dan een intellectuele survivalkit.

 
<< Start < 11 13 14 15 16 17 18 19 20 > Einde >>

Pagina 11 van 64

Oude columns
Bodemvreemd, niet wereldvreemd
Joost
De fik erin
Joost
Ga je mond spoelen
Joost
Dun door de broek lopen
Joost
Om giftig van te worden
Joost
Milieu-racisme gaat mij dus ook aan
Joost
Pure verspilling is mooi
Joost
Zwartgeblakerde schapen
Joost
Scooter in de huiskamer
Joost
Laffe vegetariër
Joost
De milieuzone als moderne stadsmuur
Joost
Vertragingstactiek
Joost
Sleepnetwet voor spookvistuig
Joost
Durfdetaillisten
Joost
Aanschaffen en meteen vernietigen
Joost
Groene stroom en blauwe regen
Joost
Participatie is niet nodig
Joost
Erwtensoep zonder worst
Joost
Tovenaars en profeten
Joost
Arbeidsomstandigheden en milieu
Joost
Conservatieve destructie
Joost
Een groot goed
Joost
CO2 is afval
Joost
Milieu-onverschillig en klimaatneutraal
Joost
Beerput Nederland in de klas
Joost
De mens als brandstof
Joost
Netwerken met de natuur
Joost
Ongestoord seksen
Joost
Waarom toch zo somber?
Joost
Een smeuïge bodem voor nieuwe politiek
Joost
Innovatie en vernieuwing
Joost
Minister van milieu
Joost
Een pelletje meer of minder
Joost
Alle plastic plakplastic
Joost
Wees voorzichtig met afvinken
Joost
Zorgeloos bouwen
Joost
Schuilen voor preutsheid
Joost
Rechtse tranen houden zeehond nat
Joost
Ramptoerist
Joost
Rechtvaardigheidskatalysator
Joost
De varkenshouderij is geen augiasstal
Joost
Welkom in de eeuw van de batterij
Joost
Waar van onwaar scheiden
Joost
Wat er na de NAM komt
Joost
Auw! De pijn van het doen
Joost
Meer Galliërs op de markt
Joost
Schokkend oud nieuws
Joost
Aardgasvrij koken
Joost
De jacht beter dan de vangst
Joost
Oorlog als oplossing?
Joost
Kilometerminderen
Joost
Brief aan de mensheid
Joost
Pimp uw park met een tijger
Joost
Een intellectuele survivalkit
Joost
Wekelijks een dozijn kroketten
Joost
Leven van afval dankzij EU
Joost
Vervroegde groene lente
Joost
De politiek heeft toekomst
Joost
Groenhemden aller landen, verenigt u!
Joost
Een verwend ettertje met weinig omhanden
Joost
Wat de dieren ons vertellen
Joost
Geen euforische cowboys voor ons
Joost
De inhoud van een stofzuigerzak
Joost
‘Beter dan biologisch’
Joost
Eerst Duitsland en dan wij
Joost
Herrie, de stille sloper
Joost
Prijsvechters
Joost
Verpot uw geest
Joost
Afvalparadox
Joost
Kilometerknallers
Joost
Een buitenlichamelijke ervaring
Joost
Duurzaamheid is stug doorfietsen
Joost
De factchecker als virusscanner
Joost
Inspirerend springtij
Joost
Water als wijn drinken
Joost
CETA maakt de kop gek
Joost
Landbouwcrisis blijkt trend
Joost
Rubber van biologische teelt
Joost
Bloedluxe
Joost
Een cultuuroorlog bedreigt de bij
Joost
Ongewenste organismen
Joost
De aarde in de beklaagdenbank
Joost
TTIPje tarten
Joost
Rekenen met asbest
Joost
Meer vee, minder ammoniakuitstoot?
Joost
Het belang van politieke ongelijkheid
Joost
Rechts verlakt het volk
Joost
Blaathaag
Joost
Kennis dus
Joost
Een smartwatch voor veilig werken
Joost
Het QWERTY-effect van salderen
Joost
Het milieu is gesetteld
Joost
Meanderen
Joost
Het is lekker slapen op een waterbed
Joost
Duurzame vrijheid
Joost
Lekker stoken
Joost
Pieken en dalen
Joost
Begrijpelijk, maar statistisch nonsens
Joost
Een gezond investeringsklimaat
Joost
Kom mee naar buiten allemaal
Joost
Amor Mundi OK, maar hoe?
Joost
Oekraïense milieuorganisaties gebaat bij een “ja”
Joost
Gissen naar duurzaamheid vissen
Joost
Plasticsoepontkenners
Joost
De moed van een milieucolumnist
Joost
Accu’s in de groenbak
Joost
Alle politiek milieupolitiek
Joost
Obama’s klimaatplan of plan B
Joost
Een fusie van vrije radicalen
Joost
Een banvloek op hormoonverstoorders
Joost
Theater aan de kust
Joost
Wie de bal kaatst ...
Joost
Mais onder invloed
Joost
To split or not to split
Joost
Gouden bergen afval
Joost
De waarheid achter klimaatverandering
Joost
Sinterklaastip: geef de politiek een ideaal
Joost
Tegen Verzuiling 2.0
Joost
Klimaattop mist fundament
Joost
Heel weinig heel lang
Joost
‘I love fossil fuels’
Joost
Kill all cowboys
Joost
De wereld als aanrecht
Joost
Paalzitten met natuurfanaten
Joost
Boer-zoekt-vrouwnatuur
Joost
De week van het absurde
Joost
Herfstkleuren
Joost
Geestdriftig pionieren
Joost
De wave voor een nieuwe dienst
Joost
Duurzame onafhankelijkheid
Joost
Vakantiewoede
Joost
De handdoek in de ring
Joost
Festivalitis zegt de knorrepot
Joost
Een reservaat voor jagers
Joost
Varkens en energie van eigen bodem
Joost
Het voordeel van Monsanto

Joost
De intellectuele levendigheid van Minnesma
Joost
Achterdocht is goed, reuring is beter
Joost
Komkommertijd is een utopie
Joost
Mens, durf conservatief te zijn!
Joost
Overheid, trek die knip!
Joost
Zwexit of exit zwarte walm
Joost
Handel tot de dood ons scheidt
Joost
Aandacht voor asbest niet relevant
Joost
Broedparasiet of toch maar niet
Joost
Niets zo veranderlijk als het klimaat
Joost
A penny for a kiss

Joost
Stoken zonder gas
Joost
Weing afval? Dat komt u duur te staan
Joost
Heropen de mijnen en slaap zacht
Joost
Bedankt, Groningen!
Joost
Goed leiderschap vereist oogkleppen
Joost
Keukentafelgesprek met verbale radicalen

Joost
Anders denken dankzij dieren
Joost
Voedingsbodem voor wereldkeuken
Joost
Kerstgedachte: de wapens van Marianne Thieme
Joost
Het meest urgente milieuprobleem
Joost
Energie op de bon
Joost
Taakstraf voor milieudelinquenten
Joost
TTIP: meer handel en toch nog zuivere lucht
Joost
Van e-nose naar geurtherapie
Joost
De vruchtbare aarde van een treinrit
Joost
Een make-over met DDT
Joost
Zaad: software of open source?
Joost
Een toupet van varkenshaar
Joost
De grote schoonmaak als verdienmodel
Joost
Bloeddorst of eco-management?
Joost
Doe het lekker zelf
Joost
Marketing laatste troef voor vergroening
Joost
Maakt Merkel werkelijk verschil?
Joost
Klimaatdemonen
Joost
Haastige spoed is zelden goed
Joost
Vieze praatjes voor een schone planeet
Joost
Als klessebessen kissebissen wordt
Joost
Al dat gezanik over leiderschap
Joost
Uitleg: we ontpolderen voor onze veiligheid
Joost
Major Tom zoekt contact
Joost
Hoop voor maniakken van de voortplanting
Joost
De gekte van de consument
Joost
Productief schisma tussen pleitbezorgers duurzaamheid
Joost
Een Landbouwwende: wie durft?
Joost
Mijn druiven voor een betere wereld
Joost
Deel je leven met hondstrouwe gadgets
Joost
Binnenste buiten
Joost
Duurzame journalistiek
Joost
Restverontreiniging eindelijk vrij
Joost
Oppotten als oplossing voor schaarste
Joost
De adem van Hades
Joost
Een kwestie van winnen
Joost
Biologica: durf dom te zijn
Joost
Natuurliefhebber
Joost
Toonzetting
Joost
Biedt zich aan: persoonlijke duurzaamheidscoach
Joost
Out of the box handelen
Joost
Zwarte rook achter groene gezichten
Joost
De aarde is geen bol
Joost
Meer ecologie in economie
Joost
Genoeg is genoeg
Joost
De robotificatie van het milieubedrijf
Joost
Realisten en illusionisten
Joost
Geestverruimend asbest 
Joost
Bloeden
Joost
Hoe schoon ons gedrag
Joost
Onbewuste landbouw
Joost
Links begint, rechts wint
Joost
Het ministerie van DOGMA
Joost
Vertederd de wereld verbeteren
Joost
Acteurs op het wereldtoneel
Joost
De kleine groene vijand
Joost
Groenste Partij
Joost
Zomerfeesten
Joost
Sanering van het geweten
Joost
Over liefde en andere feiten
Joost
Jampotglazen
Joost
Rampen en crises zijn onnodig!

Peter van Doesem, Denios
Duurzame voeding bestaat niet!
Joost 
Lammetjesdag in milieuland
Joost
Wij willen ijsvrij!
Joost
Milieu is emotie
Joost
Gezond wantrouwen
Joost
Milieunieuws voor dovemansoren
Joost
Over groene robots en debaterende clowns
Joost
Veen brandt niet meer
Joost
Een alternatief kerstdiner
Joost
Boeren in een kooitje: aaibare duurzaamheid
Joost
Maatschappelijk Verantwoord Hockeyen
Joost
Occupy Unilever

Joost
Welkom in de ecokerk
Joost
Milieubeweging opnieuw in kinderschoenen
Joost
Een stad waar fietsen voor het grijpen staan
Joost
Milieugoeroe blijkt artiest
Joost
De rust van verklaringsmodellen
Joost
Milieuvakantie
Joost
PPP: Ping Ping Profit
Joost
Pleidooi voor de vroeggeboorte van het ware gezicht

Joost
Economische groei als fetisj van een hozende regering

Joost
Zonder Goliath geen David

Joost
Gifzooi
Joost
Risico is kans maal effect

Joost
Wie bewaakt de waakhond?
Joost
Evel Knievel en de angst voor leegte
Joost
Bij winst het verlies nemen

Joost
Lachen met regels
Joost
Zij die de zon willen, groeten u
Joost
Vermageren met Melanie Schult van Haegen-Maas Geesteranus
Joost
Access for all

Edwin Timmers
Doe eens iets geks (2)

Joost
Geen gevaar voor de volksgezondheid!
Joost
Ik wil duidelijkheid, geen windhandel!
Joost
Kabinet is met 130 km/uur blik op de weg kwijt
Mr. M.C. Kroon
Rutte 1: de zichzelf schrijvende column
Joost
Pareto likt zijn vingers af bij Rutte
Joost
Rutte 1: animal cops en dooie mussen
Joost
Nederland kan zonder milieubeleid!
Joost
De factor 'tijd' en een ongelooflijk slecht milieuboek
Joost
Geen nieuws voor de Prius-rijder (pleidooi voor een betrouwbare overheid)
Joost
De Partij voor de Toekomst en MSD/Organon
Joost
De duurzaamheidsles van Ajax
Joost
Beste politici, de toekomst wacht
Jos van der Schot
Hoe duurzaam zijn de Tweede Kamerverkiezingen?
Ton Ceelie
Lood om oud ijzer?
Martin Kroon
De duurzaamheid van verduurzaamd hout
Edwin Timmers
Vergroening
Wietske ter Veld
Tijd voor de politiek om wetenschap serieuzer te nemen
Bart Verheggen
Maar opa, milieupolitiek ís realpolitik!
Edwin Timmers
Ik start de Partij voor de Toekomst
Joost
Balkenende 4 en pijnboompitten
Joost
Maria van der Hoeven: de kip of de kat?
Joost
Opleuken leidt tot afzeiken
Joost
Cramer weg, niks aan de hand
Joost
Bent u voor of tegen het klimaat?
Joost
De catwalk van Camiel Eurlings en Doutzen Kroes
Joost
Ideetje voor Eurlings
Joost
Lachen met Charlie Aptroot
Joost
Kopenhagen: laten we niet overdrijven
Joost
Een eerlijke bank!
Joost
Het lijkt wel crisis!(2)
Joost
Mini-pleidooi tegen nieuwe kerncentrales
Joost
Het lijkt wel crisis
Joost
Noise for boys
Martin Kroon
Afzakkende broeken, boerenverstand en de Grondwet
Joost
Over het christendom en fossiele brandstoffen
Joost
Scheurlings
Martin Kroon
Wie heeft er gelijk over klimaatverandering?
Bart Verheggen (ECN)
In de rij
Team ECO-job
Omgevingsvergunning: politieke moed gevraagd!
Kees de Graauw (MILON bv)
Slim geldgebruik
Herman Jan Wijnants (VVM)
Nieuw ministerieel elan ('Ga zo door!')
Joost
MVO, de crisis en mijn ego
Joost
Hoezo voorbarig? (Hartekreet aan de minister)
Joost
Machtsspelletjes en leermomenten (over Haags gekonkel)
Joost
Aan de Commissie Verantwoording Jaren '80
Jaap Jelle Feenstra (voorzitter VVM)
Gesubsidieerd actievoeren: kan dat?
Joost
Duyvendak: gerechtigheid of hypocrisie
Joost
Kan milieubeleid de kool en de geit blijven sparen?
Joost
Niet oude auto's, maar rijgedrag en doorstroming aanpakken
Martin Kroon
Idealisme, realisme, pragmatisme en... ‘struisvogelisme'
Jos Dingemans
Jerrycans in Zandvoort
Bart Arentz
‘Klimaatsceptici': ver verwijderd van de werkelijkheid
Bart Verheggen (ECN)
Nederland is niet meer te handhaven
Robert van Heeswijk (Milon)
Generatiekloof biobrandstoffen niet zo groot
Jan Ros (Planbureau voor de Leefbaarheid)
Biobrandstoffen: hebben we de luxe van een keuze?
Jan Willem Erisman (ECN)
Biomassa: droom of drama?
Jaap Jelle Feenstra (voorzitter VVM)
Duurzame ambities: vloek of zegen?
Stefan van Tongeren (HAS KennisTransfer)
Doe eens iets geks! (de benadering van het vak)
Joost
Diesel goed voor CO2: milieumythe nr. 1
Martin Kroon
Milieubeleid hoort proportioneel te zijn
Onno Hoes (gedeputeerde Noord-Brabant)
Geen Raad van State
Robert van Heeswijk (Milon)
De afvalstof als kameleon
Boukje Jongedijk-Eijsink (namens Kluwer)
Milieu: speelbal van de politiek
Team ECO-job
Wie neemt het voortouw? Wie dient zich aan?
Rachel Heijne, directeur VVN
De Omgevingsvergunning: wie krijgt de gebakken peren?
Joost
De macht en onmacht van Milieudefensie
Joost
Aan de slag met het MVO-convenant!
Joost
De mist in met duurzame energie
Joost
Door een roze bril (wensen voor 2008)
Joost
Weg met de Wabo!
Joost
Borrelpraat als belangenbehartiging (Milieudefensie en VNO-NCW)
Joost

 

Video van de week

Video van de week

Schermafbeelding 2018 06 27 om 14.13.52

Boyan bedacht opruimsysteem voor plastic

Partners

  • Partner van MilieuFocus
  • Partner van MilieuFocus
  • Partner van MilieuFocus

Nieuwsbrief


Boek van de week

psychology 120Susan Clayton Christie Manning
Psychology and Climate Change

''The book lays out the clear relevance of psychological phenomena to perceptions, impacts and behavior''
Lees verder

Agenda algemeen

No current events.

Realisatie door WELLdotCOM - ICT Solution Provider & Joomla! Professionals