Home Columns algemeen

Algemeen
Eerst Duitsland en dan wij
Geschreven door Joost   
woensdag 25 januari 2017 22:06

Niet over dingen praten waar je geen verstand van hebt. Een wijze les. Toch ga ik het doen. Mocht ik in wat volgt naast de waarheid zitten, sla me dan met de waarheid om de oren. Het sluiten van kolencentrales lijkt me een goed plan. Minister Kamp vindt dat in principe ook, maar klampt zich vast aan Duitsland.  

Een energieprofessional vertelde me drie maanden geleden dat hij minister Kamp de beste energieminister ooit vindt omdat hij zich aan zijn afspraken houdt. Een tamelijk recent voorbeeld ter illustratie. "Ik heb al allerlei toezeggingen gedaan", zei de minister in december op het verzoek van Kamerleden om geen nieuwe subsidie-aanvragen voor het stoken van biomassa in behandeling te nemen. "En als ik ermee zou stoppen dan halen we de afspraken uit het energie-akkoord niet."

De energieprofessional vertelde me ook dat het sluiten van alle Nederlandse kolencentrales een minder goed plan is dan het lijkt. Na sluiting zou Nederland energie moeten importeren. Er zou daadwerkelijk minder CO2 uitgestoten worden als de geïmporteerde energie hernieuwbaar is. De kans is echter heel groot dat deze energie wordt opgewekt door Duitse bruinkoolcentrales. Het uit de markt nemen van emissierechten is volgens de professional de beste oplossing, want raakt alle EU ETS landen.

De kolenbrief

Kamp stuurde vorige week dan eindelijk zijn ‘kolen’-brief naar de kamer. De vijf ‘resterende’ kolencentrales sluiten nog niet. In de brief: “De Nederlandse elektriciteitsmarkt is nauw verbonden met de markt in andere Europese landen […] Gezien deze Europese verbondenheid van de elektriciteitsmarkt blijkt uit de scenario’s dat een aanpak op Europees niveau effectiever is voor het tegengaan van klimaatverandering dan een nationale aanpak.”

Minister Kamp richt zich op Europa. Prima, denk ik. Ook de reden om het Europabreed op te pakken klinkt logisch: “Een gezamenlijke aanpak met andere landen waarbij gestuurd wordt op het realiseren van CO2-reductie zorgt ervoor dat in de betrokken landen de minst efficiënte en meest vervuilende elektriciteitscentrales als eerste sluiten en de productie zo veel als mogelijk wordt overgenomen door meer efficiënte centrales.”

Hoe?

Nederland bouwde recent een stel kolencentrales die efficiënter zijn (minder CO2 uitstoten) dan alle andere in Europa. Het is logisch om eerst de minst efficiënte te sluiten. Toch, alle logica ten spijt, is nog verre van duidelijk hoe Europese landen dit uitfaseren van kolencentrales gezamenlijk gaan oppakken.   

De ‘brief’ noemt het ETS als instrument: “In de Energieagenda is toegelicht dat Nederland inzet op het versterken van het ETS door het jaarlijkse reductiepercentage aan te scherpen en het overschot aan rechten te verkleinen.” Dat dit gaat lukken, is echter geen uitgemaakte zaak. Als het niet lukt, vestigt de briefschrijver zijn hoop op Duitsland: “De Duitse regering heeft in haar recente Klimaatplan 2050 geconstateerd dat de klimaatdoelen alleen kunnen worden bereikt wanneer stapsgewijs het gebruik van kolengestookte elektriciteit wordt verminderd.” Wordt eventuele politiek onwil van Duitse zijde daarmee ons excuus?   

 
Herrie, de stille sloper
Geschreven door Joost   
woensdag 18 januari 2017 11:22

Geluid, het ondergeschoven kindje van de milieuproblematiek roert zich. En niet zo’n beetje ook. Geluid is het subjectieve hinderstadium voorbij. Binnen afzienbare tijd gaan we kapot van de herrie.

Zo rond mijn dertiende was ik gek op wapens. Bij de bieb haalde ik rijk geïllustreerde boeken waarin de mafste wapens beschreven en afgebeeld werden. Met een goedendag sloeg je hersenpannen in. In een boek dat de geschiedenis van wapentuig behandelde, vergaapte ik me aan een wapen dat middels geluid mensen de dood in joeg. Omdat het toch al te cynisch was, dit wapen, was het nooit echt wat geworden.

Ik wist dus al vroeg dat geluid dodelijk kan zijn. Verleden week bevestigde de Gezondheidsraad en het RIVM dit morbide gegeven. “De Gezondheidsraad houdt geluidsoverlast verantwoordelijk voor de dood van tientallen tot enkele honderden Nederlanders per jaar,” lees ik op de website van De Kennis van Nu. Sowieso zal, als maatregelen uitblijven, herrie binnen twintig jaar het milieuprobleem zijn met de grootste impact op de volksgezondheid. Hoe doet geluid dat, mensen ziek maken, doden zelfs?

Walvishuilen

Op zoek naar een antwoord betrad ik als volstrekte leek de wereld van het geluid en wat het met mensen doet. En wat het met mensen doet, dat is niet niks. Het begint met genot, zoals iedereen weet, met muziek, walvishuilen en een klaterend beekje. Waar muziek tot openluchtfestival transformeert, slaat genot spoedig om in ergernis.

Een beetje rondneuzen en doorklikken op Wikipedia leert dat geluid bijvoorbeeld een prima wapen is om demonstraties uiteen te slaan, of gewoon lam te leggen omdat mensen misselijk worden en gedesoriënteerd raken. Men kan spelen met amplitude en frequentie, afhankelijk van wat men mensen wil aandoen. O, en infrasoon geluid (geluid met een frequentie lager dan 20 Hz) kan iemand spoken doen waarnemen. Buitengewoon interessant is het verhaal over Vladimir Gavreau die de nare effecten van infrasoon geluid in 1957 bij toeval ontdekte en ondervond.

Slapend ziek

Is dit nu het geluid waarover de Gezondheidsraad en het RIVM aan de bel trekken? Nee, zij wijzen op de alledaagse aanwezigheid van veel geluid in onze leefomgeving. Het weinig spectaculaire geluid zogezegd, maar niet minder schadelijk.

Het tv-programma De Kennis van Nu deed een slaapexperiment. Wetenschappers stelden de presentatrice tijdens haar slaap bloot aan voornamelijk verkeersgeluid. Op zeker moment steeg haar hartslag met dertig slagen per minuut terwijl ze gewoon doorsliep. “Je kunt niet gewend raken aan herrie,” zegt de onderzoeker. “Wel kun je gewend raken aan slecht slapen.” En precies schuilt de stille sloper, die lawaai is. “Je kunt je ogen sluiten, maar je oren niet,” completeert de man zijn verhaal.

De werkelijkheid is luidruchtiger dan de modellen die de overheid hanteert. Dit baart zorgen, temeer daar de overheid de normen nog wat versoepeld heeft. Ik ben er een beetje misselijk van. 

 
Prijsvechters
Geschreven door Joost   
woensdag 11 januari 2017 11:04

VPRO’s Onzichtbaar Nederland is de enige serie die ik helemaal en met genoegen uitkeek. Na de laatste aflevering dacht ik: dit land is een machine, een technisch-cultureel systeem. Werkelijk alles hangt hier met alles samen. En het functioneert verhip nog ook. Nog. 

Alle afleveringen van Onzichtbaar Nederland zijn online beschikbaar. Eén groot technisch-cultureel systeem. Dit deed me denken aan een artikel in De Groene Amsterdammer over de vier grootste voedselmultinationals van de wereld. Deze vier megabedrijven vat men onder de noemen de ABCD, van ADM, Bunge, Cargill en Dreyfus.

In 2014 vroeg de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (wrr) zich af of deze bedrijven niet niet too big to fail worden. Zijn deze bedrijven niet zo groot dat, mocht er onverhoeds een omvallen, de voedselvoorziening in het gedrang komt? Moeten deze bedrijven dus koste wat kost overeind gehouden worden? Goeie vraag, voor een andere keer. Ik hield me bezig met de vraag of dergelijke bedrijven naast (mogelijk) too big to fail niet ook too big to turn zijn. Daarbij dacht ik aan de grootste containerschepen, die eenmaal op koers, nauwelijks bij te sturen zijn.

Business case

Shell is too big to turn volgens Jelmer Mommers van De Correspondent: “De olie- en gasgigant wil graag groener worden, maar zit vast in het fossiele systeem. “ Een Shell-medewerker biecht op zich niet meer dan radertje binnen het bedrijf te voelen. De CEO is een heel groot radertje, maar ook hij kan de koers niet wezenlijk verleggen, vult Mommers aan en geeft de reden waarom dat niet kan:

“Shell moet doen wat het meest winstgevend is. Shell kan alleen in duurzame energie stappen als de business case goed genoeg is, en wat dat betreft blijven zon en wind achter bij olie en gas.”

De business case dus. De business case van stuntwinkels als Action werd toegelicht in een nieuwe serie: De Prijsvechter. Een leerzame eerste aflevering. Zo pogen prijsstunters hun prulspul niet als commodity maar als fast moving goods aan de man te brengen. Fast moving goods? “Ja,” antwoordt een onderzoeker, “net als een Snicker.” Want alleen zo vinden we het niet erg dat we deze producten daags na aankoop weer weggooien.

Dunne marges

Om onze koophonger te stillen importeren we dus scheepsladingen schoon afval vanuit productieland China. Hoe kunnen die prijsstunters hun waar zo goedkoop aanbieden? Meestal gaat de kostprijs vier tot vijf keer over de kop, maar winkels als de Action nemen genoegen met twee keer omdat ze het van de bulk moeten hebben. Ik vraag me af hoe we dit tij gekeerd krijgen.

Ik sprak een varkenshouder. Zijn stal huisvest 1500 fokzeugen, wat het tot een groot bedrijf maakt. Hij moet wel, zegt hij. De kostprijs is namelijk zo hoog, dat hij het van de grote hoeveelheid moet hebben. Dunne marges dwingen tot grootschalige productie. De business case. De varkensboer bracht me weer terug bij de aflevering over voedsel van de serie Onzichtbaar Nederland. Het was vooral deze aflevering die me deed beseffen dat alles met alles samenhangt. Systeem Nederland is too big to turn.  

 
Verpot uw geest
Geschreven door Joost   
woensdag 21 december 2016 11:35

Een hele tijd geleden hoorde ik een politica van rechtse snit op de radio zeggen dat ze zo genoot van een kunstwerk dat bestond uit een groep natuurgetrouwe beelden van koeien. Zulke kunst zou mooi zijn omdat je meteen ziet wat je ziet.  

Het gevolg van deze kunstopvatting laat zich raden: waarom subsidiëren we kunst die niet meteen duidelijk is? Veilige kunst wil de politica. Kunst die zich niet meteen toont, maakt boos en moet daarom wel het werk van de vijand zijn, zeer waarschijnlijk uit de radicaal linkse kerk. Door de subsidiekraan dicht te draaien snoeren we het linksvolk de mond.

Thierry Baudet van politieke partij Forum voor Democratie vindt dat moderne kunst breekt met de schoonheid. Kunst moet geborgenheid bieden, vindt hij. Kunst moet niet shockeren, enzovoorts. Baudet munt het begrip oikofobie. De modernist lijdt volgens hem aan ‘angst voor het eigene’, oftewel oikofobie. Verpot je geest, Baudet.

Gezonde realpolitik

Een jaar geleden erkende Baudet de invloed van de mens op het klimaat. De mate waarin is volgens hem niet met zekerheid vast te stellen. Dus moeten we ons niet bezighouden met reductie van de uitstoot van CO2, een onzichtbaar gas. Overstappen op duurzame energie vindt hij overigens wel nodig om geopolitieke redenen: onafhankelijkheid van de Arabische wereld – Rusland noemt hij welbewust niet.

Het klimaatprobleem noemt hij een doemverhaal. Het overstappen op duurzame energie om geopolitieke redenen noemt hij ‘een gezonde vorm van realpolitik’. Gezond? Ja, want door in te steken op duurzame innovatie wordt de lucht minder vies ‘want verbrandingsmotoren maken gebouwen en longen zwartgeblakerd’.

Radicaal alternatief

Baudet vindt het klimaatprobleem te groot en te complex voor het volk; zwartgeblakerde longen en gebouwen zijn daarentegen zichtbaar, concreet en dichtbij. Hij reduceert milieuproblemen tot roet, dat binnen de landsgrenzen kwaad aanricht, wellicht omdat hij denkt dat de mensen het dan wel kunnen begrijpen. Baudet wil de wereld kleiner maken, precies zoals Trump wil. Make America great again lijkt een hedendaagse algemene rechts-politieke formule te gaan worden: make x great again. Baudet schuift zijn waardering voor Trump niet onder stoelen of banken.

“‘Links’ is een radicaal alternatief, of is het niet,” stelde Willem Schinkel onlangs in een bijzonder sterk artikel over het ‘verschijnsel Trump’. Radicaal is via het Frans ontleend aan Laatlatijn radicalis: ‘betrekking hebbend op de wortel, fundamenteel’. Het Latijnse radix betekent wortel. Radicaal is dus zoiets als het met wortel en al wegnemen. Tegelijk wortelt een radicaal persoon zich in nieuwe (theoretische of levensbeschouwelijke) grond. Radicalisering is dus eigenlijk het verpotten van de mensengeest. Vandaar: Verpot uw geest!

Ik denk dat de voortgang van de aanpak van het klimaatprobleem een radicaal links alternatief vereist. Komt dat er niet, koop dan een rubberboot of een huis op een of andere hoogvlakte.

 
Afvalparadox
Geschreven door Joost   
donderdag 15 december 2016 00:00

Om afval optimaal te scheiden moeten alle neuzen dezelfde kant op staan. Scheiden is dus niet gebaat bij verdeeldheid. Is dit een paradox?

Verdeeldheid ontstaat door een scheiding van meningen op onvaste gronden (oftewel drijfzand). Trump schijnt een meester te zijn in het scheiden der meningen. Hij grossiert in onvaste grond – ‘building lie upon lie’. Verdeel en heers, dat is zijn strategie. Je tegenstander in het ongewisse laten.

Dan het Europese Nederland. Aan het woord is hoogleraar bestuurskunde Mark Bovens: "Vroeger zei je altijd: 'In Europa gebeuren dingen tien jaar later dan in de VS'. Wat je nu ziet, is eigenlijk andersom. De winst van Trump lijkt heel erg op wat we al jaren in West-Europa zien."

Verdeeldheid dreigt hier ook. Na de aanstaande verkiezingen hebben wij zeer waarschijnlijk een Trumpalike als minister-president. Maar het is niet allemaal verdeeldheid, wat hier de klok slaat.

Scheiden

Jongstleden juli had Nieuwsuur een item over afval als grondstof en over het streven naar 100% recycling. Mooi item met een opvallend optimistische toon. Het was hoogleraar Resources & Recycling Peter Rem die de opgewekte toon wat matigde. Amsterdam wil naar ruim drie keer meer afval scheiden en gaat haar inwoners daarvoor meer aanspreken op hun eigen verantwoordelijkheid. Peter Rem:

"Als je kijkt wat alle partijen in Nederland doen, dan moet je concluderen dat de burger al verreweg het meeste doet. De burger doet zijn best, maar heeft heel beperkte mogelijkheden. […] Wij produceren met zijn allen in Nederland zo'n 60 miljoen ton afval, het restafval van burgers is daarvan maar 5 miljoen ton. De rest komt van het bedrijfsleven."

Afvalloos

Rem zegt impliciet dat alle neuzen dezelfde kant op moeten; niet alleen de neuzen van de burgers. Krap een half jaar later begint het kwartje te vallen, op instigatie van de overheid en met geld uit Europa. Provincie Gelderland steekt een hoop geld in het voorkomen van afval bij bedrijven. Het streven is een afvalloze economie.  

Nederland bant afval langzaam uit en Trump maakt er nu al een bende van. Nieuw bewijs daarvoor is de benoeming van ExxonMobils CEO Rex Tillerson tot secretary of state. Een zakenpief tot politicus gebombardeerd, waar kennen we dat van? Het was geen succes, gelukkig.

 
<< Start < 11 12 14 16 17 18 19 20 > Einde >>

Pagina 14 van 64

Oude columns
Bodemvreemd, niet wereldvreemd
Joost
De fik erin
Joost
Ga je mond spoelen
Joost
Dun door de broek lopen
Joost
Om giftig van te worden
Joost
Milieu-racisme gaat mij dus ook aan
Joost
Pure verspilling is mooi
Joost
Zwartgeblakerde schapen
Joost
Scooter in de huiskamer
Joost
Laffe vegetariër
Joost
De milieuzone als moderne stadsmuur
Joost
Vertragingstactiek
Joost
Sleepnetwet voor spookvistuig
Joost
Durfdetaillisten
Joost
Aanschaffen en meteen vernietigen
Joost
Groene stroom en blauwe regen
Joost
Participatie is niet nodig
Joost
Erwtensoep zonder worst
Joost
Tovenaars en profeten
Joost
Arbeidsomstandigheden en milieu
Joost
Conservatieve destructie
Joost
Een groot goed
Joost
CO2 is afval
Joost
Milieu-onverschillig en klimaatneutraal
Joost
Beerput Nederland in de klas
Joost
De mens als brandstof
Joost
Netwerken met de natuur
Joost
Ongestoord seksen
Joost
Waarom toch zo somber?
Joost
Een smeuïge bodem voor nieuwe politiek
Joost
Innovatie en vernieuwing
Joost
Minister van milieu
Joost
Een pelletje meer of minder
Joost
Alle plastic plakplastic
Joost
Wees voorzichtig met afvinken
Joost
Zorgeloos bouwen
Joost
Schuilen voor preutsheid
Joost
Rechtse tranen houden zeehond nat
Joost
Ramptoerist
Joost
Rechtvaardigheidskatalysator
Joost
De varkenshouderij is geen augiasstal
Joost
Welkom in de eeuw van de batterij
Joost
Waar van onwaar scheiden
Joost
Wat er na de NAM komt
Joost
Auw! De pijn van het doen
Joost
Meer Galliërs op de markt
Joost
Schokkend oud nieuws
Joost
Aardgasvrij koken
Joost
De jacht beter dan de vangst
Joost
Oorlog als oplossing?
Joost
Kilometerminderen
Joost
Brief aan de mensheid
Joost
Pimp uw park met een tijger
Joost
Een intellectuele survivalkit
Joost
Wekelijks een dozijn kroketten
Joost
Leven van afval dankzij EU
Joost
Vervroegde groene lente
Joost
De politiek heeft toekomst
Joost
Groenhemden aller landen, verenigt u!
Joost
Een verwend ettertje met weinig omhanden
Joost
Wat de dieren ons vertellen
Joost
Geen euforische cowboys voor ons
Joost
De inhoud van een stofzuigerzak
Joost
‘Beter dan biologisch’
Joost
Eerst Duitsland en dan wij
Joost
Herrie, de stille sloper
Joost
Prijsvechters
Joost
Verpot uw geest
Joost
Afvalparadox
Joost
Kilometerknallers
Joost
Een buitenlichamelijke ervaring
Joost
Duurzaamheid is stug doorfietsen
Joost
De factchecker als virusscanner
Joost
Inspirerend springtij
Joost
Water als wijn drinken
Joost
CETA maakt de kop gek
Joost
Landbouwcrisis blijkt trend
Joost
Rubber van biologische teelt
Joost
Bloedluxe
Joost
Een cultuuroorlog bedreigt de bij
Joost
Ongewenste organismen
Joost
De aarde in de beklaagdenbank
Joost
TTIPje tarten
Joost
Rekenen met asbest
Joost
Meer vee, minder ammoniakuitstoot?
Joost
Het belang van politieke ongelijkheid
Joost
Rechts verlakt het volk
Joost
Blaathaag
Joost
Kennis dus
Joost
Een smartwatch voor veilig werken
Joost
Het QWERTY-effect van salderen
Joost
Het milieu is gesetteld
Joost
Meanderen
Joost
Het is lekker slapen op een waterbed
Joost
Duurzame vrijheid
Joost
Lekker stoken
Joost
Pieken en dalen
Joost
Begrijpelijk, maar statistisch nonsens
Joost
Een gezond investeringsklimaat
Joost
Kom mee naar buiten allemaal
Joost
Amor Mundi OK, maar hoe?
Joost
Oekraïense milieuorganisaties gebaat bij een “ja”
Joost
Gissen naar duurzaamheid vissen
Joost
Plasticsoepontkenners
Joost
De moed van een milieucolumnist
Joost
Accu’s in de groenbak
Joost
Alle politiek milieupolitiek
Joost
Obama’s klimaatplan of plan B
Joost
Een fusie van vrije radicalen
Joost
Een banvloek op hormoonverstoorders
Joost
Theater aan de kust
Joost
Wie de bal kaatst ...
Joost
Mais onder invloed
Joost
To split or not to split
Joost
Gouden bergen afval
Joost
De waarheid achter klimaatverandering
Joost
Sinterklaastip: geef de politiek een ideaal
Joost
Tegen Verzuiling 2.0
Joost
Klimaattop mist fundament
Joost
Heel weinig heel lang
Joost
‘I love fossil fuels’
Joost
Kill all cowboys
Joost
De wereld als aanrecht
Joost
Paalzitten met natuurfanaten
Joost
Boer-zoekt-vrouwnatuur
Joost
De week van het absurde
Joost
Herfstkleuren
Joost
Geestdriftig pionieren
Joost
De wave voor een nieuwe dienst
Joost
Duurzame onafhankelijkheid
Joost
Vakantiewoede
Joost
De handdoek in de ring
Joost
Festivalitis zegt de knorrepot
Joost
Een reservaat voor jagers
Joost
Varkens en energie van eigen bodem
Joost
Het voordeel van Monsanto

Joost
De intellectuele levendigheid van Minnesma
Joost
Achterdocht is goed, reuring is beter
Joost
Komkommertijd is een utopie
Joost
Mens, durf conservatief te zijn!
Joost
Overheid, trek die knip!
Joost
Zwexit of exit zwarte walm
Joost
Handel tot de dood ons scheidt
Joost
Aandacht voor asbest niet relevant
Joost
Broedparasiet of toch maar niet
Joost
Niets zo veranderlijk als het klimaat
Joost
A penny for a kiss

Joost
Stoken zonder gas
Joost
Weing afval? Dat komt u duur te staan
Joost
Heropen de mijnen en slaap zacht
Joost
Bedankt, Groningen!
Joost
Goed leiderschap vereist oogkleppen
Joost
Keukentafelgesprek met verbale radicalen

Joost
Anders denken dankzij dieren
Joost
Voedingsbodem voor wereldkeuken
Joost
Kerstgedachte: de wapens van Marianne Thieme
Joost
Het meest urgente milieuprobleem
Joost
Energie op de bon
Joost
Taakstraf voor milieudelinquenten
Joost
TTIP: meer handel en toch nog zuivere lucht
Joost
Van e-nose naar geurtherapie
Joost
De vruchtbare aarde van een treinrit
Joost
Een make-over met DDT
Joost
Zaad: software of open source?
Joost
Een toupet van varkenshaar
Joost
De grote schoonmaak als verdienmodel
Joost
Bloeddorst of eco-management?
Joost
Doe het lekker zelf
Joost
Marketing laatste troef voor vergroening
Joost
Maakt Merkel werkelijk verschil?
Joost
Klimaatdemonen
Joost
Haastige spoed is zelden goed
Joost
Vieze praatjes voor een schone planeet
Joost
Als klessebessen kissebissen wordt
Joost
Al dat gezanik over leiderschap
Joost
Uitleg: we ontpolderen voor onze veiligheid
Joost
Major Tom zoekt contact
Joost
Hoop voor maniakken van de voortplanting
Joost
De gekte van de consument
Joost
Productief schisma tussen pleitbezorgers duurzaamheid
Joost
Een Landbouwwende: wie durft?
Joost
Mijn druiven voor een betere wereld
Joost
Deel je leven met hondstrouwe gadgets
Joost
Binnenste buiten
Joost
Duurzame journalistiek
Joost
Restverontreiniging eindelijk vrij
Joost
Oppotten als oplossing voor schaarste
Joost
De adem van Hades
Joost
Een kwestie van winnen
Joost
Biologica: durf dom te zijn
Joost
Natuurliefhebber
Joost
Toonzetting
Joost
Biedt zich aan: persoonlijke duurzaamheidscoach
Joost
Out of the box handelen
Joost
Zwarte rook achter groene gezichten
Joost
De aarde is geen bol
Joost
Meer ecologie in economie
Joost
Genoeg is genoeg
Joost
De robotificatie van het milieubedrijf
Joost
Realisten en illusionisten
Joost
Geestverruimend asbest 
Joost
Bloeden
Joost
Hoe schoon ons gedrag
Joost
Onbewuste landbouw
Joost
Links begint, rechts wint
Joost
Het ministerie van DOGMA
Joost
Vertederd de wereld verbeteren
Joost
Acteurs op het wereldtoneel
Joost
De kleine groene vijand
Joost
Groenste Partij
Joost
Zomerfeesten
Joost
Sanering van het geweten
Joost
Over liefde en andere feiten
Joost
Jampotglazen
Joost
Rampen en crises zijn onnodig!

Peter van Doesem, Denios
Duurzame voeding bestaat niet!
Joost 
Lammetjesdag in milieuland
Joost
Wij willen ijsvrij!
Joost
Milieu is emotie
Joost
Gezond wantrouwen
Joost
Milieunieuws voor dovemansoren
Joost
Over groene robots en debaterende clowns
Joost
Veen brandt niet meer
Joost
Een alternatief kerstdiner
Joost
Boeren in een kooitje: aaibare duurzaamheid
Joost
Maatschappelijk Verantwoord Hockeyen
Joost
Occupy Unilever

Joost
Welkom in de ecokerk
Joost
Milieubeweging opnieuw in kinderschoenen
Joost
Een stad waar fietsen voor het grijpen staan
Joost
Milieugoeroe blijkt artiest
Joost
De rust van verklaringsmodellen
Joost
Milieuvakantie
Joost
PPP: Ping Ping Profit
Joost
Pleidooi voor de vroeggeboorte van het ware gezicht

Joost
Economische groei als fetisj van een hozende regering

Joost
Zonder Goliath geen David

Joost
Gifzooi
Joost
Risico is kans maal effect

Joost
Wie bewaakt de waakhond?
Joost
Evel Knievel en de angst voor leegte
Joost
Bij winst het verlies nemen

Joost
Lachen met regels
Joost
Zij die de zon willen, groeten u
Joost
Vermageren met Melanie Schult van Haegen-Maas Geesteranus
Joost
Access for all

Edwin Timmers
Doe eens iets geks (2)

Joost
Geen gevaar voor de volksgezondheid!
Joost
Ik wil duidelijkheid, geen windhandel!
Joost
Kabinet is met 130 km/uur blik op de weg kwijt
Mr. M.C. Kroon
Rutte 1: de zichzelf schrijvende column
Joost
Pareto likt zijn vingers af bij Rutte
Joost
Rutte 1: animal cops en dooie mussen
Joost
Nederland kan zonder milieubeleid!
Joost
De factor 'tijd' en een ongelooflijk slecht milieuboek
Joost
Geen nieuws voor de Prius-rijder (pleidooi voor een betrouwbare overheid)
Joost
De Partij voor de Toekomst en MSD/Organon
Joost
De duurzaamheidsles van Ajax
Joost
Beste politici, de toekomst wacht
Jos van der Schot
Hoe duurzaam zijn de Tweede Kamerverkiezingen?
Ton Ceelie
Lood om oud ijzer?
Martin Kroon
De duurzaamheid van verduurzaamd hout
Edwin Timmers
Vergroening
Wietske ter Veld
Tijd voor de politiek om wetenschap serieuzer te nemen
Bart Verheggen
Maar opa, milieupolitiek ís realpolitik!
Edwin Timmers
Ik start de Partij voor de Toekomst
Joost
Balkenende 4 en pijnboompitten
Joost
Maria van der Hoeven: de kip of de kat?
Joost
Opleuken leidt tot afzeiken
Joost
Cramer weg, niks aan de hand
Joost
Bent u voor of tegen het klimaat?
Joost
De catwalk van Camiel Eurlings en Doutzen Kroes
Joost
Ideetje voor Eurlings
Joost
Lachen met Charlie Aptroot
Joost
Kopenhagen: laten we niet overdrijven
Joost
Een eerlijke bank!
Joost
Het lijkt wel crisis!(2)
Joost
Mini-pleidooi tegen nieuwe kerncentrales
Joost
Het lijkt wel crisis
Joost
Noise for boys
Martin Kroon
Afzakkende broeken, boerenverstand en de Grondwet
Joost
Over het christendom en fossiele brandstoffen
Joost
Scheurlings
Martin Kroon
Wie heeft er gelijk over klimaatverandering?
Bart Verheggen (ECN)
In de rij
Team ECO-job
Omgevingsvergunning: politieke moed gevraagd!
Kees de Graauw (MILON bv)
Slim geldgebruik
Herman Jan Wijnants (VVM)
Nieuw ministerieel elan ('Ga zo door!')
Joost
MVO, de crisis en mijn ego
Joost
Hoezo voorbarig? (Hartekreet aan de minister)
Joost
Machtsspelletjes en leermomenten (over Haags gekonkel)
Joost
Aan de Commissie Verantwoording Jaren '80
Jaap Jelle Feenstra (voorzitter VVM)
Gesubsidieerd actievoeren: kan dat?
Joost
Duyvendak: gerechtigheid of hypocrisie
Joost
Kan milieubeleid de kool en de geit blijven sparen?
Joost
Niet oude auto's, maar rijgedrag en doorstroming aanpakken
Martin Kroon
Idealisme, realisme, pragmatisme en... ‘struisvogelisme'
Jos Dingemans
Jerrycans in Zandvoort
Bart Arentz
‘Klimaatsceptici': ver verwijderd van de werkelijkheid
Bart Verheggen (ECN)
Nederland is niet meer te handhaven
Robert van Heeswijk (Milon)
Generatiekloof biobrandstoffen niet zo groot
Jan Ros (Planbureau voor de Leefbaarheid)
Biobrandstoffen: hebben we de luxe van een keuze?
Jan Willem Erisman (ECN)
Biomassa: droom of drama?
Jaap Jelle Feenstra (voorzitter VVM)
Duurzame ambities: vloek of zegen?
Stefan van Tongeren (HAS KennisTransfer)
Doe eens iets geks! (de benadering van het vak)
Joost
Diesel goed voor CO2: milieumythe nr. 1
Martin Kroon
Milieubeleid hoort proportioneel te zijn
Onno Hoes (gedeputeerde Noord-Brabant)
Geen Raad van State
Robert van Heeswijk (Milon)
De afvalstof als kameleon
Boukje Jongedijk-Eijsink (namens Kluwer)
Milieu: speelbal van de politiek
Team ECO-job
Wie neemt het voortouw? Wie dient zich aan?
Rachel Heijne, directeur VVN
De Omgevingsvergunning: wie krijgt de gebakken peren?
Joost
De macht en onmacht van Milieudefensie
Joost
Aan de slag met het MVO-convenant!
Joost
De mist in met duurzame energie
Joost
Door een roze bril (wensen voor 2008)
Joost
Weg met de Wabo!
Joost
Borrelpraat als belangenbehartiging (Milieudefensie en VNO-NCW)
Joost

 

Video van de week

Video van de week

Schermafbeelding 2018 06 27 om 14.13.52

Boyan bedacht opruimsysteem voor plastic

Partners

  • Partner van MilieuFocus
  • Partner van MilieuFocus
  • Partner van MilieuFocus

Nieuwsbrief


Boek van de week

psychology 120Susan Clayton Christie Manning
Psychology and Climate Change

''The book lays out the clear relevance of psychological phenomena to perceptions, impacts and behavior''
Lees verder

Agenda algemeen

No current events.

Realisatie door WELLdotCOM - ICT Solution Provider & Joomla! Professionals