Home

Maar opa, milieupolitiek ís realpolitik!
Geschreven door Edwin Timmers   
maandag 31 mei 2010 22:25

‘Het gaat goed met het milieu in Nederland.’ Zo begint de milieuparagraaf in de onbedoelde satire die het verkiezingsprogramma van de PVV is. Hun positieve gestemdheid over ons nationale milieu is overigens de grondhouding in de verkiezingsprogramma’s van nagenoeg alle partijen. Ze zeggen het alleen wat anders. De stemming heerst dat we ons milieu aardig onder controle hebben - alleen de SP rept nog even van bodemverontreiniging, dat oude thema. Ons huis is aan kant, dus we kunnen de grens over, cause the climate needs us.

Behalve de PVV willen alle partijen zich binnenkort eerst en vooral richten op de grensoverschrijdende klimaatproblematiek omdat die onlosmakelijk verbonden is met energievoorziening en emissies, maar ook direct raakt aan de voedselvoorziening en de aanspraak op primaire grondstoffen. Hiermee samenhangend pleiten de meeste partijen – ook de PVV - voor minder afhankelijkheid van extern betrokken fossiele brandstoffen.

De oplossing is technische innovatie. Deze moet ertoe leiden dat we deels zelf voorzien in onze energiebehoefte. Ook leidt het tot meer ‘groene’ banen en tot export van kennis als gevolg van die innovatie. Kortom, innovatie is goed voor het milieu en de economie. Verder moet de rol van de overheid kleiner worden door subsidies aan banden te leggen en komt kernenergie weer op de politieke agenda. Ziehier het speelveld van de toekomstige milieupolitiek.

De nadruk op innovatie in schone technologie bestaat echter bij de gratie van het bestaan van een klimaatprobleem. De PVV ontkent dit probleem en zegt ronduit: ‘geen klimaatbeleid’. Zij reageren hiermee op de felle discussie omtrent de bevindingen in het mediagenieke IPCC-rapport. Het aandeel dat het handelen van de mens op de klimaatverandering zou hebben, wordt door sommigen ernstig betwijfeld.

Naar aanleiding van deze discussie merkte Aart Brouwer van de Groene Amsterdammer op: ‘Als de ‘internationale gemeenschap’ iets wil doen om deze aarde leefbaar te houden, dan moet het aan stevige aanpak van de overbevolking zijn.’ Dit maakt het probleem van de vermeende stijgende ecologische voetafdruk nog groter omdat nu het groeiende aantal voetafdrukken gaat meewegen.

Evenals de PVV hekelt publicist Jaffe Vink het klimaatdefaitisme van de linkse partijen. Toch ontkent Vink het probleem niet: ‘Het enige wat we nu niet moeten doen is ons door alle paniek laten meeslepen en vergeten naar technologische oplossingen te zoeken.’ De Franse techniekfilosoof Bernard Stiegler nuanceert en noemt techniek een pharmakon, dat wil zeggen: het is tegelijk een gif en een medicijn, het kan zowel vervuilen als verschonen. Aan ons de keuze, aan ons de taak.

Vatten we het voorgaande samen, dan is de voorgestane ‘innovatieve economie’ een blijk van rabiaat pragmatisme. Want is het klimaat er niet mee gediend, dan toch zeker de economie en de energievoorziening. We zijn namelijk volledig afhankelijkheid van energie. En zolang een bevolking groeit, en daarmee zijn energiebehoefte, verzwakt haar politiek-economische positie in het internationaliseerde machtspel evenredig met de mate van haar afhankelijkheid van externe energiebronnen. Reduceren wij nu de klimaatproblematiek tot energievoorziening alleen, dan wordt milieupolitiek realpolitik.


Edwin Timmers is freelance schrijver.

 

Video van de week

Video van de week

Schermafbeelding 2018 06 27 om 14.13.52

Boyan bedacht opruimsysteem voor plastic

Partners

  • Partner van MilieuFocus
  • Partner van MilieuFocus
  • Partner van MilieuFocus

Nieuwsbrief


Realisatie door WELLdotCOM - ICT Solution Provider & Joomla! Professionals