Home

Omgevingsvergunning: politieke moed gevraagd!
Geschreven door Kees de Graauw (MILON bv)   
donderdag 30 april 2009 04:36

We schrijven 9 april 2009. Een memorabele dag voor de achterban van de Limburgse voetbalclubs Fortuna Sittard en Roda JC. De beklonken fusie naar één Sporting Limburg is door het intrekken van de Provinciale steun teruggedraaid. Provinciale Staten nemen hun politieke verantwoordelijkheid!

Is hier een vergelijking te trekken met de invoering van de omgevingsvergunning? Qua tijd duidelijk niet. Het laatstgenoemde traject loopt al jaren, de voorgenomen voetbalfusie ging een stuk voortvarender. Maar belangrijker: is of wordt de uitkomst vergelijkbaar? En hoe kijkt de achterban (lees: uitvoerende ambtenaren) aan tegen het alsmaar uitblijven van de omgevingsvergunning?

Mooie uitdaging, enthousiaste start
Eerlijk is eerlijk. Ook ik was enthousiast toen het startsein werd gegeven om te komen tot de invoering van de Omgevingsvergunning. De boodschap klonk goed: één integrale vergunning, één loket, één bevoegd gezag, éénduidige regelgeving, terugtrekkende overheid en verminderde administratieve lasten. Al met al goed verkoopbare argumenten. Het klonk bijna te mooi om waar te zijn! Een fusie van circa 25 vergunningstelsels, wat een mooie uitdaging! En ambitieus werd de invoeringsdatum op 1 januari 2008 geprikt.

Als ik het nu zo lees, dan begin ik er bijna weer in te geloven!

Ik was gelukkig niet de enige enthousiasteling. Veel betrokken overheidsinstanties en bedrijven gingen aan de slag. Haast was geboden! De ene pilot na de andere werd bedacht en uitgevoerd. Adviseurs werden aangetrokken en organisaties werden aangepast.

Geloof, hoop en cynisme
En nu over naar het heden. Mijn geloof is er nog, maar dan anders! Ik geloof er eigenlijk niet meer in! Hoop op een goede afloop heeft plaatsgemaakt voor cynisme. En dit proef ik ook bij veel ambtenaren. Hun voorheen actieve houding is nu afwachtend, onder het mom van 'Eerst maar eens zien en dan geloven'.

Na twee keer uitstel wordt nu gestreefd naar invoering op 1 januari 2010. Geluiden gaan nu al op dat het digitaal indienen van de complexere aanvragen het eerste jaar nog niet mogelijk is. Verder is het maar de vraag hoeveel integrale aanvragen er ingediend gaan worden. De verwachting is dat er voor het gemak gekozen gaat worden voor het aanvragen van deelvergunningen, waarmee één van de belangrijkste uitgangspunten, de integrale vergunning, onderuit wordt gehaald! En last but no least: het zal er wederom om spannen of januari 2010 gehaald gaat worden.

Is er nog een weg terug?
Leert het voortschrijdend inzicht ons niet dat deze wet een gedrocht is geworden en beter niet ingevoerd kan worden? Ik ben van mening dat de burger of het bedrijf gewoon snel over een goede vergunning wil beschikken. Zij zitten echt niet te wachten op gewijzigde bevoegdheden en kostbare ICT-voorzieningen.

Dat de organisaties aangepast en opgeschud worden, is prima. Dus gewoon doorgaan met die accountmanagers, front- en backoffices en gekantelde organisaties! Maar is hiervoor zo'n complexe wetwijziging nodig? Deregulering is prima, maar het doel heiligt niet alle middelen.

De geloofwaardigheid van de politiek en overheid is duidelijk in het geding. Het zou mijns inziens van grote politieke moed getuigen als de betrokken verantwoordelijken even diep ademhalen en een grote pas op de plaats maken. Als het zover mag komen, dan zal ik dit in ieder geval vieren. Mét een lekker stuk Limburgse vlaai!


Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. is teamleider Vergunningen en Ruimte bij MILON bv.
 

 

Video van de week

Video van de week

Schermafbeelding 2018 06 27 om 14.13.52

Boyan bedacht opruimsysteem voor plastic

Partners

  • Partner van MilieuFocus
  • Partner van MilieuFocus
  • Partner van MilieuFocus

Nieuwsbrief


Realisatie door WELLdotCOM - ICT Solution Provider & Joomla! Professionals