Milieu: milieunieuws, milieukennis, milieuprofessional

Geurhinder is definieerd als overlast door een als onplezierig ervaren geur.

Relevantie
Geurhinder is een belangrijke hinderfactor in de leefomgeving.

Uitwerking
Na geluidhinder is geurhinder verantwoordelijk voor de meeste milieuklachten van burgers. Geurhinder kan afkomstig zijn van verkeer (uitlaatgassen), industrie (vooral van de chemische en voedingsmiddelenindustrie), landbouw (mest) en huishoudens (barbecues en open haarden). Hierbij speelt het weer een belangrijke rol; hoge temperaturen zorgen vrijwel altijd voor een toename van de stankoverlast.

Uit een jaarlijkse enquête van het Centraal Bureau voor de Statistieken (CBS) naar de waardering van de leefomgeving bleek dat in 2002 13% van de bevolking in Nederland geurhinder heeft ervaren.

De overheid hanteert twee begrippen voor het milieuprobleem geurhinder:

• Geurhinder is gedefinieerd als het (soms) last hebben van stank.
  
• Ernstige geurhinder is gebaseerd op de vraag in welke mate mensen een bepaalde geurbron in de woonomgeving als hinderlijk ervaren. Beantwoording vindt plaats op basis van een 10-puntenschaal. 1 betekent helemaal niet hinderlijk, 10 is heel erg hinderlijk. Een score van meer dan 8 wordt getypeerd als ernstige hinder.
  

Bovenstaande begrippen zijn onderling niet goed vergelijkbaar. Dit heeft te maken met de verschillende vraagstelling en definitie van de bronnen.

Het beleidsdoel uit het Tweede Nationale Milieubeleidsplan (NMP2) was, dat in het jaar 2000 maximaal 12% van de Nederlandse bevolking geurhinder zou ondervinden. Naast de doelstelling voor geurhinder in het jaar 2000, mag in het jaar 2010 geen ernstige geurhinder meer onder de Nederlandse bevolking voorkomen.

In het Vierde Nationale Milieubeleidsplan (NMP4) zijn geen nieuwe doelen geformuleerd. De doelstelling voor 2010 voor ernstige hinder is gehandhaafd.

Gerelateerde factsheets
Emissie
Geuronderzoek
Nationaal Milieubeleidsplan 2 (NMP2)
Nationaal Milieubeleidsplan 4 (NMP4)

Link
Milieu- en Natuurcompendium