MilieuFocus: hét online vertrekpunt voor de milieuprofessional

(COP15)

In december 2009 vond in Kopenhagen een VN-top plaats waaraan  ruim 190 landen deelnamen. Het doel van deze top was te komen tot wereldwijde afspraken over het reduceren van broeikasgassen.

Relevantie
Tijdens de VN-klimaattop in Kopenhagen, gehouden van 7 tot en met 18 december 2009, is met 193 landen gesproken over een nieuw klimaatverdrag, dat als opvolger moet dienen van het zogeheten Kyoto-protocol uit 1997.

Uitwerking
Het in 1997 overeengekomen Kyoto Protocol werd gezien als een eerste stap om stabilisatie van de concentraties van broeikasgassen te bereiken. De conferentie in Kopenhagen had als doel verdergaande maatregelen vast te leggen in een juridisch bindend akkoord.

Het resultaat van Kopenhagen kan als volgt worden samengevat: 

• Er is geen juridisch bindend akkoord gesloten over maatregelen tegen de verdere opwarming van de aarde; er is wel een (niet-bindende) overeenkomst  over maatregelen tegen de klimaatverandering gesloten door de Verenigde Staten, China en enkele opkomende economieën.
• Het akkoord dringt aan op  een beperking van de uitstoot van broeikasgassen ’met het oog op’ een opwarming van de aarde van minder dan 2 °C.
• Het akkoord vraagt van de ontwikkelde landen een aanzienlijke en controleerbare beperking.
• De tekst bevat geen wereldwijde emissiedoelstellingen, zoals de 20% beperking de EU-landen zichzelf hebben opgelegd. Elk land mag zelf bepalen hoever het wil gaan.
• Het akkoord noemt 2015 als deadline voor de evaluatie van de gedane inspanningen, maar de landen moeten hun doelstellingen uiterlijk eind januari 2010 bekendmaken.
• Op de conferentie is geen overeenstemming bereikt over de wijze waarop landen gecompenseerd moeten worden voor de instandhouding van de bossen, die als cruciaal wordt gezien voor de beperking van de klimaatverandering.
• Voor projecten in arme landen ter bevordering van schone energie en de bestrijding van de gevolgen van de droogte, de stijgende zeespiegel en de klimaatverandering in het algemeen, hebben de ontwikkelde landen toegezegd 30 miljard dollar (21 miljard euro) uit te trekken in de periode 2010-2012 en 100 miljard dollar (70 miljard euro) in de periode tot 2020.

Als belangrijke oorzaken voor het voor velen teleurstellende resultaat worden gezien:

• De veranderde internationale machtsverhoudingen tussen met name opkomende economieën, ontwikkelingslanden en geïndustrialiseerde landen
• De organisatiestructuur van en de besluitvormingsprocedures binnen de Verenigde Naties, die de besluitvaardigheid zouden beperken

Gerelateerde factsheets
Bali
Kyoto
Verandering van klimaat