Milieu: milieunieuws, milieukennis, milieuprofessional

Elke stof die dient om de grond vruchtbaar te maken zoals kalk, mergel, as en uitwerpselen van sommige dieren.

Relevantie
Mest bevat onder andere de voedingstoffen kalium, stikstof en fosfaat. Een teveel aan stikstof en fosfaat uit mest draagt bij aan vermesting van het milieu; stikstof is in de vorm van ammoniak mede verantwoordelijk voor verzuring van het milieu en voor geuroverlast. Ook andere stoffen in mest, zoals zware metalen, kunnen het milieu belasten.

Uitwerking
Er zijn verschillende soorten mest:

• Dierlijke mest, afkomstig van runderen, varkens, pluimvee en andere dieren
  
• Kunstmest, langs chemische weg geproduceerd
  
• Overige meststoffen, bijvoorbeeld afvalproducten van onder andere de chemische en de voedingsmiddelenindustrie
  

Mest is een belangrijke bron van emissies van ammoniak (NH₃), methaan (CH₄) en lachgas (N₂O). Door de mest te verwerken kan men de uitstoot van schadelijke stoffen sterk verminderen; tevens kan men er energie uit opwekken. Toegepaste technieken om mest te verwerken zijn:

• Verbranden
  
• Vergassen
  
• Vergisten
  

Nederland heeft sinds 1984 een mestbeleid dat zich richt op het beschermen van grond, grondwater en oppervlaktewater door het tegengaan van vervuiling door nitraat, fosfaat en zware metalen afkomstig uit meststoffen.

In 1998 is de MINAS-regelgeving (zie ook Meststoffenwet) in werking getreden. Deze heeft tot doel het gebruik van mineralen in de landbouw op bedrijfsniveau te reguleren en daardoor te voorkomen dat te veel mineralen in het milieu terecht komen.

Sinds 1 januari 2006 hebben de Nederlandse boeren te maken met nieuwe regels, namelijk gebruiksnormen. Deze aanpassing is nodig om te kunnen voldoen aan de Europese Nitraatrichtlijn. Deze regels hebben daarnaast als doel de uitstoot van CH4 en N2O te verminderen. Dit is nodig om te kunnen voldoen aan het Kyoto-protocol.

Gerelateerde factsheets
Meststoffenwet
Mestverwerking
Nitraatrichtlijn

Links
Mestdistributie
Milieu en Natuurcompendium