Milieu: milieunieuws, milieukennis, milieuprofessional

Milieuaansprakelijkheid is gericht op het voorkómen en herstellen van milieuschade.

Relevantie
Het doel van de regelgeving betreffende milieuaansprakelijkheid is het bevoegd gezag de gelegenheid te geven een ondernemer financieel aansprakelijk te stellen wanneer hij (dreiging van) milieuschade veroorzaakt.

Uitwerking
Begin 2004 is de Europese Richtlijn 2004/35/EG betreffende milieuaansprakelijkheid aangenomen met betrekking tot het voorkómen en herstellen van milieuschade. Deze richtlijn is van toepassing op milieuschade of de onmiddellijke dreiging daarvan die is veroorzaakt door activiteiten, zoals die in bijlage III van de richtlijn staan vermeld.

Op 1 juni 2008 is de Richtlijn milieuaansprakelijkheid geïmplementeerd in hoofdstuk 17 van de Wet milieubeheer (Wm) door toevoeging van een nieuwe titel 17.2: maatregelen bij milieuschade of een onmiddellijke dreiging daarvan.

De regelgeving uit titel 17.2 (artt. 17.6 t/m 17.18 Wm) is van toepassing op grote gevallen van milieuschade en verplicht de veroorzaker (de exploitant) om:

• Dreigende milieuschade te voorkomen
• Ontstane milieuschade te beperken en te herstellen
• Ontstane milieuschade te melden aan het bevoegd gezag

Het bevoegd gezag is verplicht om:

• Maatregelen te eisen van de veroorzaker
• Zelf maatregelen te nemen indien de veroorzaker niet aan zijn verplichtingen voldoet
• De gemaakte kosten te verhalen op de veroorzaker volgens het beginsel dat de vervuiler betaalt
• Gevallen van milieuschade die onder titel 17.2 Wm vallen te melden aan de minister van Infrastructuur en Milieu

Het Besluit financiële zekerheid milieubeheer op basis van artikel 8.15 van de Wet milieubeheer kent het bevoegd gezag de mogelijkheid toe om een verplichting om financiële zekerheid op te leggen. Dit geldt voor een aantal met name genoemde categorieën van bedrijven voor het geval milieuschade ontstaat die mogelijk veroorzaakt is door het niet naleven van milieuregels. Voorbeelden van dergelijke inrichtingen zijn:

• Inrichtingen die behoren tot categorie 28 van het Inrichtingen- en vergunningenbesluit
• Inrichtingen waar paragraaf 3 van het besluit risico's zware ongevallen op van toepassing is
• Inrichtingen waarin chemicaliën zijn opgeslagen met een opslagcapaciteit van meer dan 10 ton, voor zover deze chemicaliën vallen onder de werking van de CPR (Commissie Preventie van Rampen door Gevaarlijke stoffen) - richtlijn 15-2, indien de schade voortvloeit uit brand of ontploffing.

Gerelateerde factsheets
De vervuiler betaalt
Financiële zekerheid