Milieu: milieunieuws, milieukennis, milieuprofessional

De uitgever over het boek
'Vloeiweidensystemen stempelen het Nederlandse landschap. Eeuwenlang hebben de boeren hun graslanden bevloeid met beekwater om de opbrengst te vergroten. Pas toen de kunstmest zijn intrede deed, kwam er een eind aan de praktijk van het bevloeien. Het water moest voortaan juist van het landaf, in plaats van erop, want de kostbare kunstmest mocht niet wegspoelen. Maar tot diep in de negentiende eeuw wilden de boeren juist wel water over hun grasland laten stromen. Enkelen hebben dat zelfs tot in de vorige eeuw volgehouden. Zij zorgden voor ingenieuze bevloeiingssystemen, waarmee ze grond- en oppervlaktewater naar zo veel mogelijk plekken stuurden. Zo probeerden ze hun weidegronden vorstvrij te houden en tegelijk op een natuurlijke manier te bemesten met slib of humus. De opbrengst op bevloeide gronden was overduidelijk hoger.

Bijna overal in Hoog-Nederland zijn restanten van vloeiweidensystemen terug te vinden. Het gaat om allerlei landschapselementen: wallen, bekkens, sprengen, flanksloten, kanaaltjes, opvangsloten, overlaten en spaarbekkens, naast het waterstaatkundig erfgoed van houten en stenen stuwen, duikers, schuiven en stuwbruggen. Beken die op het eerste gezicht vrij natuurlijk ogen, blijken in werkelijkheid transportleidingen voor basenrijk mineraalwater.

G.J. Baaijens, E. Brinckmann, P.L. Dauvellier en P.C. van der Molen beschrijven in vogelvlucht vloeiweidenstelsels in Nederland en in onze buurlanden. Zij doorkruisen de zandgronden van Hoog-Nederland en overal vinden zij eeuwenoude bevloeiingssystemen. Met een veldwijzer kan iedereen op zoek naar restanten van deze vloeiweidenstelsels.

De geschiedenis van landgoed Het Lankheet illustreert het actuele belang van het herstel van vloeiweiden. Stromend landschap vraagt beleidsmakers en landschapsbeschermers om meer aandacht te geven aan historische watersystemen en om deze in te zetten in het eigentijdse waterbeheer.'